Straattaal klinkt deze week uit: Roland Holstlaan

Tekst en foto’s: Rianne Dekker

PIETER JAN RODENBURG
Pieter Jan (37) is één van de geestelijk vaders van buurt community Taste! Al ruim tien jaar woont hij met zijn vrouw en drie dochters in het gebouw aan de Roland Holstlaan 751. Hiermee is het gezin de laatste van de eerste groep die zich vestigde tussen de flats in de Voorhof, één van de meest dichtstbevolkte wijken van Europa. 

De term geestelijk vader is ook letterlijk te nemen. Oprichter en community leider Pieter Jan draagt het christelijk geloof uit en verbindt zich daarmee aan de woongemeenschap, die op christelijke leest is geschoeid. Nieuwe bewoners van de groep wordt dan ook gevraagd of ze het geloof delen. En zich ongeveer een dag per week willen inzetten voor de wijk. “Wij zoeken bovenal de verbinding met de buurt”, aldus Pieter Jan. “Wij worden gemotiveerd door het christelijk geloof om uit te delen aan iedereen, gelovig of niet.”

Er zijn
Heel bewust het leven delen met de buurt, daar draait het om bij Taste! En dan gaat het niet alleen om activiteiten als koffiedrinken, lunchen of avondeten op vrijdag in de huiskamer van het gebouw. Of het elkaar iedere zondag ontmoeten en naar elkaars verhalen luisteren op het Taste! Feest. Of de mooie en kindvriendelijke tuin, waar iedereen uit de wijk zomaar kan binnenlopen tussen 8 en 20 uur. Of het klussen, het afwassen bij studenten, het geven van boksles in het buurthuis of de filmclub met buurtgenoten. “Het gaat sowieso ook om het er zijn als het nodig is”, zo zegt Pieter Jan. Een mooi voorbeeld daarvan geeft vrijwilligster Helen ons verderop in Straattaal. Taste! draait met een aantal van tussen de 25 en dertig vrijwilligers. Daardoor kan er low-budget een maaltijd worden aangeboden en koffie en taart worden genuttigd tegen een bijdrage naar draaglast.

Meer dan gemiddeld
Op dit moment woont Pieter Jan met zijn gezin met negentien mensen in het gebouw van Taste! “We wonen wel in een eigen appartement. Het is fijn om af en toe de deur te kunnen dichttrekken. Onze dochters (van 9, 7 en elf maanden, red.) hebben ook geleerd om zich af en toe terug te trekken en een eigen plekje te zoeken. Er gebeurt namelijk veel meer om ons heen dan gemiddeld. Er zijn bijna altijd wel mensen om ons heen, soms met pittige achtergronden, of er is een concert of feest in de tuin. Hoewel ze niet anders gewend zijn, is het toch fijn om zo nu en dan de deur achter je dicht te kunnen doen.”

Naast zijn inzet voor Taste! is Pieter Jan werkzaam als journalist voor EO magazine Visie, werkt hij freelance aan podcasts en is hij trouwambtenaar bij de gemeente Delft. “Als het met mensen, verhalen en liefde is, is het leuk!”

HELEN SMEES
Helen Smees (61) heeft bij Taste! naar eigen zeggen haar tweede thuis gevonden. Wekelijks weet ze nu al zo’n jaar of acht de weg van haar flat aan de Buitenhofdreef naar de huiskamer en de tuin van de woongemeenschap te vinden. “Taste! betekent voor mij heel veel, in goede en slechte tijden. Ik kwam er binnen met een kopje erwtensoep en hoor nu bij wijze van spreken bij het meubilair”. 

Helen weet nog als de dag van gisteren dat ze tijdens het uitdelen van snert bij Taste! werd gevraagd eens een keertje langs te komen. “Ik ben naar binnen gelopen en nooit meer weggegaan”, zo zegt ze. “Vanaf dag één was ik welkom en zag dat iedereen dat was. Ik ben een mensen-mens en het spreekt me aan dat iedereen wordt gerespecteerd. Er wordt als één grote familie met elkaar omgegaan. Er wordt je niets opgedrongen met betrekking tot het geloof. Dat past bij mij. Ik ben zelf heel gelovig -ik ben rooms katholiek opgevoed en gedoopt- en was ooit zoekende. Hier heb ik gevonden wat ik zocht, hier ben ik thuis. Elke vrijdag eet ik hier en ik zit in een smallgroup met vier christenen, waarin we bijbel lezen en praten over het leven, wat ons bezighoudt. We gaan in gebed voor onszelf en voor anderen. Het is een hechte gemeenschap, waar gelovig en niet-gelovig komen. Verbinding, daar gaat het om.”

Steun na overlijden
Ook nu praat Helen over het leven, dat haar niet heeft gespaard. Over die dag, nu ruim drie jaar geleden, dat haar 31-jarige en zwangere dochter overleed in het ziekenhuis. Sindsdien voedt Helen haar drie kleinkinderen van nu 5, 6 en 15 jaar oud op. “Dat heb ik hun moeder op haar sterfbed beloofd.” Ze heeft veel steun gehad aan Taste! na het overlijden van haar dochter. “Ze kwamen meteen naar me toe en daarna ondersteunden ze me ook. Zo kwamen Pieter Jan en zijn vrouw Iris me iedere dinsdag een maaltijd brengen bijvoorbeeld. Vorig jaar zijn twee van mijn kleinkinderen met een groot feest opgedragen aan de Lieve Heer. Mijn dochter wilde dat eigenlijk al eerder doen. Ik weet zeker dat zij van boven neerkijkt en ziet dat het goed is.”

Tuin als thuis
Helen neemt haar jongste kleinkinderen vaak mee naar de tuin, waar ze naar hartenlust kunnen spelen in bijvoorbeeld de boomhut. De tuin doet haar denken aan thuis in Suriname, waar haar oma bloemen verkocht en “de bloemenvrouw werd genoemd. “Dan maak ik daar een praatje, soms met iemand die ik helemaal niet ken. Dat noem ik verbinding.” Ook is ze als vrijwilligster actief voor de community. “Ik heb bijvoorbeeld in een kernteam gezeten, dat beslissingen nam. En momenteel houd ik me bezig met kaarten sturen naar zieke en jarige mensen van Taste!”

JANNY EEKHOF
Nog voor de Corona tijd zag Janny Eekhof (78) een advertentie staan -ze dacht zelfs in deze krant- dat er koffie drinken was bij Taste! En de rest is history. Op vrijdag is Janny er te vinden als ze helpt met de aankleding van de dinertafel. “Zelfs met een gebroken pols”.

Dit laatste geeft wel aan dat Janny niet stil kan zitten. Ze zoekt dan ook veel activiteiten op. Ook naast Taste, waar ze op vrijdag altijd iets eerder arriveert om water op tafel te zetten en servetjes neer te leggen. “Je moet zelf de slingers ophangen”, hint Janny naar het feit, dat er veel eenzame ouderen in de wijk zijn die de slingers laten voor wat ze zijn. “Vooral als één van de partners wegvalt gebeurt dit. Daarom: houd je buren in de gaten, vraag ze eens op de koffie. Je moet een hoop ouderen de deur uit trekken.”

Janny, die al bijna dertien jaar alleen is, zorgt er in ieder geval voor dat ze niet achter de geraniums terechtkomt. “Ik ga naar ouderengym, ben mantelzorger voor mijn schoonzus en ga kaarten in de kerk en Delfshove. Mijn zus zegt wel eens tegen me: “Jij bent veel te sociaal.”” 

Potje voor jongeren
Hoe sociaal Janny is, bewijst ook haar kijk op de allochtone inwoners van de wijk. “Er wordt een hoop gemopperd op deze mensen. Ik ervaar het echter anders. Ze groeten me allemaal en houden de deur voor me open als ze de stok zien waarmee ik loop.” Jammer vindt Janny het feit, dat er hangjongeren zijn aan de Papsouwselaan, die er vernielingen aanrichten. “Er is wel voetbalgelegenheid achter de flat aan de Artemisstraat en in het gebouwtje aan het Minervaplein wordt wel wat gedaan voor de jeugd. Maar dit is weinig open. Misschien heeft de gemeente een potje voor betaalde krachten die kunnen omgaan met deze jongeren?”