Straattaal klinkt deze week uit: Tuindersvaart

Tekst en foto’s: Rianne Dekker

ADA HERBSCHLEB
De eerste gedachte van Ada Herbschleb (70) tijdens een informatie avond voor de op te zetten 50 + woongroep Nevel Nemas was: “Ik ben hier veel te jong voor.” Maar toen het initiatief vaste vormen ging aannemen en Ada een kijkje ging nemen in de Harnaschpolder, paste ze haar standpunt aan. “Allereerst was de woning die ik aangeboden kreeg zo mooi. Ik dacht: “Als ik dit niet doe…..”. En mijn volgende gedachte, nadat ik me opnieuw afvroeg of ik niet te jong zou zijn tussen de al oudere bewoners, was dat ik ook ouder zou worden.” Inmiddels woont Ada alweer elf jaar met veel plezier aan de Tuindersvaart.

Volgens haar is er bij vijftigers een stukje bewustwording nodig over het verloop van hun leven. “Als je in de 50 bent, sta je nog volop in het leven en denk je nog niet aan je pensioen. Maar het is wel goed om eens stil te staan bij: “Hoe nu verder?” Het is bizar om als je nog “jong” bent met later bezig te zijn, maar zeker de moeite waard!” Ada heeft er in ieder geval een prachtig appartement in de ruime, rustige, groene en vernieuwde Harnaschpolder aan overgehouden. Na een turbulent leven, waarin ze wat wonen betreft een rondje Nederland heeft gemaakt, heeft ze in Delft haar rust gevonden in de woongroep Nevel Nemas (Samen Leven). “Je hebt hier een eigen leven en deelt dat met anderen”, omschrijft ze het bijzondere wonen in grote lijnen.

Voorwaarden
In het gebouw van woningcorporatie Stedelink wonen ongeveer 46 bewoners in 34 woningen. Stedelink faciliteert, bepaalt de huur en geeft aan als er woonruimte vrij komt. De bewoners van Nevel Nemas dragen echter zelf hun toekomstige mede-bewoner aan. Hiervoor is een wervings- en selectie werkgroep in het leven geroepen, die mensen selecteert op het passen in de groep. Ada: “De vereiste is eigenlijk dat je met iedereen door één deur kunt en dat je een bijdrage levert aan de woongroep, bijvoorbeeld organiseren van activiteiten of zitting nemen in een werkgroep of bestuur.”

Bewoners gezocht
Zelf zit Ada in de werkgroep PR en kondigt bij dezen al aan dat er informele info avonden gaan komen voor belangstellenden. “Er komt de komende weken een aantal woningen vrij en wij zoeken bewoners tussen de 50 en 67 jaar. Ik wil benadrukken dat we geen bejaardenhuis zijn. We zijn een actieve groep die actief wil blijven. Je wordt niet verzorgd, maar er wordt wel naar je omgekeken. Als er een kleine hulpvraag is helpen we elkaar, maar zijn geen vervanging voor Thuiszorg. Het komt neer op ouderwetse burenhulp. Geïnteresseerden kunnen het contactformulier invullen op de website www.nevel-nemas.nl.”

Veilig
Ada, die in het verleden een spiritueel centrum heeft gehad, stoelmassages deed bij bedrijven en nu een praktijk aan huis heeft voor healing en energetische massage, vult haar omschrijving over het wonen in de woongroep nog treffend aan. “Het is niet zaligmakend, want zoals overal zijn hier ook wel eens irritaties. Maar we zijn er voor elkaar. Ik voel me hier veilig, ik voel me gezien!”

REINIE WIJSMAN
Reinie Wijsman (75), vanaf het begin betrokken bij de woongroep, weet nog als de dag van gisteren hoe het begon met Nevel Nemas. Het was 2004 en op een informatie bijeenkomst over een ouderenproject, een initiatief van de gemeente, het toenmalige Vestia en de ouderenbond, kwam veel volk af. Na het informatieve deel was er een wildgroei aan vragen. “Maar er was nog niets, behalve de grond en een door de gemeente betaalde projectmanager””, aldus Reinie. “Er was nog geen huis, maar er diende veel werk verzet te gaan worden om alles van de grond te krijgen. Er is toen een initiatiefgroep in het leven geroepen, en zijn diverse commissies en werkgroepen gestart. In 2006 waren de statuten en daarmee een rechtsvorm een feit. Woongroep Nevel Nemas was geboren.”

“We mochten het initiatief starten als het een sociale functie had. Daarom delen we dit gebouw met Woonlocatie Smaragd van Gemiva. Maar de verzorging ligt niet in onze handen”, vervolgt Reinie, die ook alweer elf jaar met groot genoegen aan de Tuindersvaart woont. De geboren en getogen Delftse realiseert zich tijdens het gesprek dat ze eigenlijk haar hele leven al op locaties aan de buitenrand van Delft woont. “In de Wippolder, in Tanthof en nu hier in de Harnaschpolder.”

Actief leven
De gastvrouw bij Royal Delft zit beslist nog niet achter de geraniums. “Ik heb pas geleden een rondleiding voor mijn medebewoners gedaan. Ik heb een koor gedirigeerd en ben daar ook verteller geweest tijdens een kerstspel. Mijn hobby is met mensen praten. En ik ben altijd al muzikaal geweest. Zo volg ik zangles en blokfluitles en heb ik meegedaan aan de stadsopera Naundorff.” Reinie zegt aan een soort inhaalslag bezig te zijn na het overlijden van haar man, nu drie jaar geleden tijdens de Corona crisis. “Ik ga zelfs alleen op vakantie. Onder de noemer “boot en bike” varen en fietsen in Noord-Holland.”

Gym op de galerij
Die Coronacrisis heeft er destijds ook bij de woongroep ingehakt. Activiteiten in de gemeenschappelijke recreatie ruimte als koffie ochtenden, spelletjes- en film avonden, klaverjassen, schilderen, leesclub en biljarten konden niet meer. Maar aan de andere kant was er ook grote hilariteit, bijvoorbeeld om mede bewoonster Mirjam, die beneden de autoradio aanzette, waardoor de bewoners op de galerij hun ochtendgymnastiek konden doen. Het sociale aspect werd niet uit het oog verloren. “Er stond wel eens iemand met een bordje nasi voor de deur”, herinnert Reinie zich, wiens man toen een week alleen was in het verpleeghuis.
Bij overlijden staat men op een warme manier stil in Nevel Nemas. “Het komt hier natuurlijk best regelmatig voor vanwege de hogere leeftijden dat een medebewoner overlijdt. We komen dan bij elkaar, praten erover en maken een gedenkhoekje.”  

COBY VAN OTTERLOO
Coby van Otterloo (67) is een “mensen-mens” en had naar eigen zeggen altijd al de wens om in een woongemeenschap te wonen. Toen dan ook elf jaar geleden Bij Nevel Nemas op het laatste moment iemand afzegde en zij het appartement aan de Tuindersvaart mocht betrekken, was ze in de zevende hemel. “Ik heb er nooit spijt van gehad”, aldus het algemeen bestuurslid en tweede penningmeester van de Delftse woongroep.

Coby is alweer elf jaar alleenstaand, nadat haar partner overleed in de periode waarin ze haar appartement betrok. Sociale contacten zijn dan ook erg belangrijk voor haar. “Er is hier altijd wel iemand in de buurt om een praatje mee te maken en ik spring ook graag in om te helpen, bijvoorbeeld voor iemand die naar het ziekenhuis moet en niet mag rijden. De gezamenlijke activiteiten vind ik erg leuk. Ik doe graag aan origami, zit ik in de leesgroep en was zes jaar eerste penningmeester. En ik ga wel eens samen met Ada op vakantie!”

Elkaars leraar
Coby en haar buurvrouwen zijn het erover eens, dat er veel creativiteit wordt ontplooid bij Nevel Nemas. “Als je kijkt naar wat iedereen in zijn of haar leven heeft gedaan, heeft iedereen wel een talent ontwikkeld. We gebruiken ons eigen materiaal en zijn elkaars leraar. We zijn self-made.” En gezien de prachtige schilderijen in de recreatieruimte lukt dat de bewoners prima. Ada schildert ook naast het geven van haar stoelmassages en Coby wijst op een prachtige origami hanger, die met een aantal bewoners gemaakt is en in de recreatieruimte hangt. Ze heeft bewoners ook les gegeven in origami.

Sleutels van elkaar
Een rondleiding door de appartementen van de dames wijst uit dat het er fijn wonen is. Zo heeft Coby, die slecht ter been is, een in hoogte aangepaste aanrecht in haar keuken en valt het op dat er ontzettend veel ruimte in de woningen is. En trek je per ongeluk de deur achter je dicht en ligt je sleutel nog binnen? “Geen probleem, want er heeft hier wel iemand een sleutel van je in huis”, aldus de buurvrouwen. Vanaf de met veel bloem- en plantenbakken aangeklede galerij is er uitzicht op de tuin en de jeu de boules baan. Het leven is zo slecht nog niet bij Nevel Nemas aan de Tuindersvaart!