Wat ik zeggen wil...

Publieke fietsen
Sorry hoor maar ik heb iets met fietsen, dus even reageren op de publieke fietsen van vorige week (brief 25 februari) door Wim Wouters. Ik weet niet welke krant je bedoelt en wanneer je het las maar in het AD van 30 november 2017 stond een heel stuk over Deborah Nas, onderneemster én professor Stategic Design for Technology-based Innovation aan de TU Delft, welke naar China toog, het land van de meeste deelfietsen. Dat is daar al jaren een groot probleem hoor. Google maar eens op 'bicycles china' en dan zie je de bergen leenfietsen. Ik denk niet dat Delft daar op zit te wachten. De rest van dat artikel bestempelt feitelijk dat er maar één goede oplossing is; de betalende. De OV-fiets bewijst dat dit goed werkt. Echter de omslachtige manier zoals toegepast Sevilla in Spanje was voor mij als toerist geen oplossing. We hebben in Delft al Swap die her en der liggen. Het is een mentaliteitskwestie. We willen tegenwoordig alles lenen behalve de smartphone.
M.J.A. Rust – Delft

Transformatorhuisje
Het is moeilijk je ogen droog te houden bij het lezen van wat de politieke partijen in Delft hun burgers aan inspraak willen gunnen. Ze doen er al erg veel aan, maar het kan nog beter stelt de grootste van onze kleine partijen: D66. In de praktijk is die inspraak een veel weerbarstiger onderwerp omdat je het steeds weer van geval tot geval opnieuw vorm moet geven. De ene straat is de andere niet, laat staan zijn bewoners. Laten we een voorbeeld nemen uit de werkelijkheid van het laatste jaar. De Spoorsingel is in die periode flink voorzien van asfalt en stenen. De Singelgracht is min of meer in ere hersteld. Onder de straat is een parkeergarage aangelegd. Tegen de uitbreiding daar tot 650 plaatsen tekenden de bewoners protest aan. Dat bleek niet te kunnen want het hele project Spoorsingel was lang geleden met procedures en al de Raad al gepasseerd. Dat vond die Raad in commissievergadering bijeen toch wel een beetje sneu. Ze beloofden beterschap, vanaf nu zouden de bewoners inspraak krijgen. Dus namens de bewoners meldde zich een vertegenwoordiger om zijn zegje te doen ten aanzien van de inrichting van het laatste stuk, daar waar de ingang van parkeergarage is. Daar is zelfs een wat ruimere aanplant van gras te vinden. Tot verbazing van alle bewoners die daarop uitkijken komt daar ineens een transformatorhuisje uit de grond. Er blijkt zelfs een soort ambtenaar beschikbaar om de verbaasde omwonenden aan het lijntje te houden en er voor te zorgen dat het onding blijft staan waar het staat. Leve de Delftse inspraak.
Ton Jacobs

Tram
De foto van afgelopen zondag 25 februari in de rubriek "Dubbel Delft" met de PCC-tram aan het toenmalige eindpunt aan de Westvest betreft de openingsrit van de toen ingezette PCC's. Na een aantal jaren onzekerheid over over het voortbestaan van de tramlijn naar Den Haag die met speciaal buitenlijnmaterieel werd gereden werden miv 9 januari 1965 de PCC's ingezet. Enkele dagen later op 11 januari was de openingsrit en deze bevlagde PCC met genodigden staat hier afgebeeld aan het sinds 1959 in gebruik zijnde eindpunt aan de Westvest.
Onder de genodigden staat o.a. toenmalig Burgemeester De Loor. Ik zag deze gebeurtenis in mijn jeugd en nu vormt deze enig overgebleven oude intercommunale tramlijn al 45 jaar mijn woon-werklijn. Maar binnenkort komt hier een eind aan. De tram reed voor deze gelegenheid door naar Scheveningen. Toen sprak men al over de verlenging naar Delft-Zuid. Toen in oktober 1983 de gelede trams op deze lijn verschenen is de lijn verlengd naar Scheveningen en de verlenging naar Delft-Zuid had pas in 1994 plaats. Bij de inzet van de PCC's kreeg de tramlijn het lijnnummer 37 maar een goed jaar later werd het al lijn 1 en bestond deze lijn 100 jaar. In dat jaar kwam ook het spoorwegviaduct in gebruik maar we konden toen niet weten hoe de situatie vijftig jaar later weer zo zou veranderen.
Bert van der Hoek.

Stoop en D66
Voorman Bram Stoop (Stadsbelangen Delft) krijgt kritiek uit de hoek van D66 Delft. Hem wordt racisme verweten. Stoop heeft de mislukte integratie van Somaliërs in Delft aangekaart. Hij heeft het probleem benoemd en oplossingen gegeven (AD, 29/1/18). Hij heeft zich o.m. gebaseerd op mijn ervaringen van meer dan achttien jaar, als docent bij ROC Mondriaan Delft. Journalist Jesper Neeleman had mijn ervaringen zorgvuldig opgeschreven (Delft op zondag, 14/1/18). Het siert Stoop dat hij dit onderwerp aan de orde heeft gesteld. Te lang is het genegeerd. Hoe het op te lossen? Dat begint met het probleem onder ogen te zien en het te benoemen. Dat is in het belang van iedereen: de mensen zelf, de school waar ze de lessen volgen, de gemeente, de maatschappij. En dat is een kluif voor alle serieuze politieke partijen, niet alleen voor Stadsbelangen. Maar je lost het probleem niet op door het onder het tapijt te blijven vegen. En al helemaal niet door een politicus die wél de moed heeft het aan te kaarten, zo weg te zetten.

Henk Tetteroo