Hemd van het Lijf: Jan van Tussenbroek

Jan van Tussenbroek is al 38 jaar huisarts, waarvan 35 jaar in zijn eigen praktijk in Delft. Binnenkort gaat hij met pensioen.

Waarom hier op de foto?
Dit is Huisartsenpraktijk J.P. van Tussenbroek, mijn eigen huisartsenpraktijk. Komende week is de laatste week dat ik hier werk.

Hoe lang bent u al huisarts?
Al 38 jaar, waarvan 35 jaar hier in Delft. De eerste drie jaar heb ik wat rondgekeken. Ik wilde graag in een stad aan de slag, en ik vond Delft erg gezellig.

Waarom heeft u voor dit vak gekozen?
Ik ben opgegroeid in een plaatsje in Zeeland, en ik keek erg op tegen de lokale dokter. Die ging op zijn fiets het dorp door en kwam bij iedereen op bezoek. Dat trok me wel. Als huisarts heb je ook een persoonlijker relatie met de patiënt dan als specialist in een ziekenhuis. Je ziet mensen in hun natuurlijke omgeving en ook over een langere tijd. Soms kom ik bij iemand thuis en zie ik een foto op de schoorsteen staan van een oma die ik ook nog in de praktijk heb gehad. Je ziet hele generaties voorbijkomen.

En nu gaat u met pensioen?
Ja, ik ben nu 67 en heb ook wel het gevoel dat dit het juiste moment is om te stoppen. Ik wil graag in goede gezondheid met pensioen gaan. Ik merk de laatste jaren ook wel dat ik wat meer last van hypochondrie begin te krijgen. Als patiënten van mijn leeftijd met bepaalde ziektes langskomen, denk ik soms: wanneer zou ik dat krijgen? Gelukkig ben ik gezond en kan ik de komende jaren echt van mijn vrijheid genieten.

Wat wilt u graag doen als u straks met pensioen bent?
Ik ga eerst een maand staren, zeg ik altijd. Gewoon naar de muur staren. Zo hoop ik bepaalde inzichten en ideeën te krijgen. Ik zal me overigens wel vermaken. Ik houd erg van oude auto’s, die knap ik ook op. Ik heb heel mijn leven al graag aan autootjes gerommeld, en ik heb ook nog een huisje dat ik graag wil opknappen. Verder doe ik aan hardlopen en wielrennen, maar meer specifieke plannen heb ik niet. Eerst maar eens staren.

Hoe reageren uw patiënten op uw vertrek?
Ik krijg wel veel reacties van mensen die het jammer vinden. Sommigen zijn zelfs heel ontroerd. Dat vind ik toch wel bijzonder, en daardoor twijfel ik soms wel of dit de juiste keuze was. Ik zal het zelf ook wel missen, vooral het dagelijkse contact met veel verschillende mensen. Ik heb in ieder geval een goede vervanger gevonden en ik heb mijn patiënten ook uitgenodigd voor een klein afscheidsfeestje. Dan laat ik een frietkarretje langskomen en eten we samen een patatje met.  

Wat zult u niet snel vergeten?
Ik heb veel bizarre dingen meegemaakt, maar ook veel leuke dingen. Ooit stelde een patiënt een weddenschap voor. Hij zou zonder hulp zijn cholesterol omlaag krijgen, en anders kreeg hij een krat wijn van mij. Die weddenschap ben ik aangegaan en ik heb helaas verloren.

Als ik burgemeester van Delft was…
...zou ik de huisvesting van huisartsen aanpakken. Als je een huisartsenpraktijk wilt starten, moet je zelf op zoek naar een gebouw. Dat maakt het lastig voor nieuwe huisartsen, en dat zou wel beter geregeld mogen worden. Ook heb ik me er vaak aan gestoord dat de binnenstad zo slecht bereikbaar is met de auto. Als ik naar een patiënt in de binnenstad moet met de auto, op spoedbezoek bijvoorbeeld, moet ik me eerst aanmelden voor een ontheffing om langs die paaltjes te komen. Dat is ook niet optimaal.