Dubbel Delft

DELFT - Er zijn foto’s waarop je niet alleen ziet wat er wordt gebouwd, maar ook wat er wordt gedroomd. Deze opname van 24 april 1968 laat het DHC-stadion aan de Brasserskade zien in aanbouw. De tribune staat er al als een groot, modern gebaar: beton, staal, hout, zand en stapels bouwmateriaal. Links de gebogen rijen van staan- en zitplaatsen, rechts het veld dat al groen kleurt. Deze week past zo’n voetbalbeeld natuurlijk mooi bij het WK. Terwijl miljoenen mensen naar stadions ver weg kijken, brengt deze foto het spel terug naar Delft. Want ook hier werd ooit groot gedacht over voetbal. DHC is een naam met gewicht in de Delftse sportgeschiedenis. De club speelde niet alleen amateurvoetbal, maar kende ook een periode waarin de ambities groter waren. Even heette de club Xerxes-DHC, na de fusie met de Rotterdamse vereniging Xerxes. In die jaren speelde het eerste elftal zelfs in de Eredivisie, met namen die nog altijd klinken: Willem van Hanegem, Eddy Treytel, Chris Kronshorst en anderen. Topvoetbal aan de rand van de stad, met Delftse supporters die heel dicht bij het landelijke voetbal stonden. Dat juist Tiemen van der Reijken deze bouw vastlegde, past bij het onderwerp. Hij kende het voetbal, volgde het voetbal en fotografeerde ook grote wedstrijden, onder meer van het Nederlands Elftal. Hij zal hier niet alleen beton hebben gezien, maar ook publiek, modder, spanning, doelpunten en zondagmiddag geluid. En misschien de hoop dat een stad groter kan worden door sport. Later kreeg het stadion nog andere herinneringen. Er waren popconcerten met 10CC en het Delftse Alquin. Nu is het DHC-terrein nog altijd in gebruik voor amateurvoetbal, maar de toekomst is onzeker door plannen voor een asielzoekerscentrum op deze locatie. Zo vangt één voetbaltribune ineens verleden, toekomst, trots en discussie.