Hemd van het Lijf: Elfriede Boerhout

Elfriede Boerhout maakte het prentenboek ‘GROEN’, over groepsdruk, buzzwords en het belang van zelf nadenken.

Waarom hier op de foto?
Hier in de tuin ontstond het idee voor mijn prentenboek ‘GROEN’. Toen mijn dochter nog aan ArtEZ studeerde, hebben we samen drie prentenboeken gemaakt. Ik vond dat zo’n leuke ervaring dat ik het nog eens wilde doen, en ik was met pensioen dus ik had tijd zat.

Waar gaat GROEN over?
GROEN is een fabel, en in die zin dus voor zowel kinderen als volwassenen geschikt. Eigenlijk is het een verhaal dat je als ouder samen met je kind zou moeten lezen en bespreken, of als leerkracht samen met een schoolklas. GROEN heeft namelijk, net zoals alle fabels, een boodschap. Die boodschap is vooral: loop niet zomaar achter iedereen aan. Onderaan de pagina’s staan vragen die ouders en leerkrachten met kinderen kunnen bespreken.

Waarom is dat belangrijk?
Omdat kinderen moeten leren zich later als volwassene staande te houden. Het is belangrijk om ideeën van anderen zelf te evalueren en niet klakkeloos achter iemand aan te lopen die iets roept. Ik heb zelf lang als basisschoolleerkracht gewerkt, en in een schoolklas is er bijvoorbeeld altijd wel een popie-jopie die de toon zet. Kinderen hebben de neiging klakkeloos mee te gaan in wat die persoon roept of doet. Wat in het klein waar is, is in het groot ook waar. In de volwassen wereld zijn er nog steeds mensen die maar wat roepen, en het is belangrijk om daar vraagtekens bij te zetten.

Wat voor vraagtekens?
Vraag jezelf af: wat vind ik hiervan? Ga ik hierin mee? Of doe ik dat niet, en ben ik bereid om de prijs te betalen als ik alleen kom te staan? Dit is bijvoorbeeld toepasbaar op pestgedrag. Pesters hebben vaak een groep om zich heen. Die groep bestaat uit kinderen die vol achter het pesten staan, maar ook kinderen het niet kunnen opbrengen om te zeggen: ik wil dit niet. Dit zijn psychologische processen die bij volwassenen net zo goed plaatsvinden. Bereid je kinderen daarop voor.

Was er een aanleiding voor dit thema?
Ja, er vond ooit een conflict plaats tussen een schoolklas en mij over het gebruik van een bepaald woord. Eén kind schreeuwde toen: “Iedereen vindt dat!” Ik schrok daarvan. Ik zag de personages van GROEN voor me in de klas zitten: één leider, kinderen die zich stil hielden, en kinderen die meededen terwijl ze eigenlijk niet goed geïnformeerd waren. Er zijn veel woorden die in de mode zijn, zoals ‘verbinding’ en ‘ontmoeting’, die op den duur hun betekenis verliezen. Kinderen zouden al jong moeten leren om hierover na te denken. Hebben de woorden inhoud of zijn het slechts slogans? Wat is hun positie daartegenover? En wat betekent het als hun mening verschilt van die van hun omgeving? Van het antwoord op die laatste vraag hebben we, door wat er met Charlie Kirk gebeurde, op ernstige wijze kennis genomen.

Hoe verliep het maakproces?
Het begon met het verhaal. Dat heb ik in één avond geschreven. Eigenlijk schreef het zichzelf. Met de prenten ben ik wel een half jaar bezig geweest. Ik houd van tekenen en heb ook lang tekenles gegeven op de basisschool. De dieren heb ik getekend met pastelkrijtjes en voor de achtergrond heb ik een collage gemaakt. Toen de prenten af waren, heeft het boek nog een tijdje op de plank gelegen. Toen dacht ik: ik kan het altijd proberen. Als een uitgever er niets in ziet, heb ik het alleen voor mezelf gemaakt, en daar heb ik ook veel plezier in gehad. Toen vond ik BookScout, een uitgever waar je gewoon je manuscript naar toe kunt sturen. Die zagen er wel brood in.

Waar kunnen we het boek kopen?
Je kunt de QR-code in de foto scannen of op www.bookscout.nl op mijn naam en de titel ‘GROEN’ zoeken. BookScout werkt niet met voorraden. Ieder besteld exemplaar wordt apart gedrukt en opgestuurd. Het ligt dus niet in de boekwinkel.

Als ik burgemeester van Delft was…
…zou ik mijn uiterste best doen om alle inwoners van Delft naar de stembus te krijgen. Bij de laatste verkiezingen was de opkomst teleurstellend laag. Als je niets doet, gebeurt er niets. Ga dus op z’n minst stemmen.