Dubbel Delft 26/4

DELFT - Dit jaar wordt 80 jaar bevrijding gevierd. Wat maanden voor die bevrijding was er vooral schaarste. In de winter van 1944-1945, later bekend geworden als de Hongerwinter, kreeg Delft te maken met een nijpend tekort aan voedsel en brandstof. Door de spoorwegstaking en de blokkades van de Duitse bezetter stokte de aanvoer. Rantsoenen daalden tot een minimum, vaak minder dan 500 kilocalorieën per dag. Delftenaren stonden dagelijks in de rij bij gaarkeukens en winkels, zoals op deze foto te zien is. De maaltijden bestonden meestal uit waterige soep op basis van suikerbieten, aardappelschillen of peulvruchten. Wie meer wilde, moest improviseren. Sommige inwoners aten bloembollen, gingen langs de deur of naar het Westland om voedsel te ruilen. De kou maakte het extra zwaar: bomen en railsbalken werden gesloopt om als brandhout te dienen, huizen waren nauwelijks te verwarmen. Toch bleef de stad draaien. Gaarkeukens, hulporganisaties en vrijwilligers speelden een belangrijke rol. Er werd vaak gedeeld wat er was, en ondanks de ellende bleef onderlinge hulp bestaan. De foto toont een lange rij wachtenden, op eten, op warmte, en ook op vrede. Een beeld dat voor veel mensen herkenbaar is, en dat herinnert aan een tijd waarin overleven centraal stond. Het pand, op de hoek van de Adriaan Pauwstraat en de van Bossestraat, is in gebruik door een groep tandartsen. De luifel, de bovenraampjes, de plaats van de deur en de ramen, daar is niks aan veranderd. Honger is er gelukkig niet meer.