De brug die geen brug is

DELFT - De Boterbrug, gelegen in hartje Delft, wordt beschouwd als de langste brug van de stad. Toch is de benaming ‘brug’ hier niet geheel op zijn plaats. De Boterbrug is namelijk een overkluisde gracht, aangelegd tussen 1556 tot 1558. 

Door Jeroen Stolk

De straat ontleent haar naam aan de botermarkt die hier jarenlang plaatsvond. Het is niet de enige gracht die overkluisd is want ook de Cameretten kan als zodanig beschouwd worden, al is hier sprake van een kleiner stukje gracht. Ook de Oude Delft heeft een overkluizing gekend ter hoogte van de Oude Kerk. Deze overkluizing tussen de kerk en het Prinsenhof was in gebruik als kerkplein en werd begrensd door een muurtje. Er is een afbeelding bekend waarop de begrenzing geen muurtje maar een hekwerk was. Nadat de overkluizing was ingestort werd de huidige situatie van drie bruggen gerealiseerd. Op de Kaert Figuratief uit 1678, van Delfts geschiedschrijver Dirck van Bleyswijck, is de overkluizing met kerkplein nog goed zichtbaar. Het had niet veel gescheeld of er waren nog twee overkluizingen aan dit rijtje toegevoegd. Het was P.C. Elfferich, wethouder van Stadsontwikkeling, die in 1964 geconfronteerd werd met de parkeerproblematiek in de binnenstad. In Delft op zondag werd een aantal weken geleden hieraan aandacht besteed. Zie hiervoor ons online krantenarchief. Eén van de ideeën die destijds geopperd werden was het overkluizen van zowel de Molslaan als de Gasthuislaan. De wethouder sloot, met betrekking tot de realisatie van de City-Zuidplannen (waaruit in een later stadium winkelcentrum In de Veste is ontstaan) de overkluizing van deze grachten geenszins uit. Gelukkig zijn deze wilde plannen nooit uitgevoerd en bleven Molslaan en Gasthuislaan als onderdeel van de historische binnenstad behouden.