Mama is boos (2)

DELFT - Vorige week berichtten we u over het vrouwenoproer van 1616. Vanwege geldgebrek van de gemeente besluit het stadsbestuur de accijns op het malen van graan te verhogen. Deze maatregel valt volkomen verkeerd bij de Delftse huisvrouwen. 

Door Jeroen Stolk

Men ervaart het als oneerlijk dat op dagelijkse behoeften zoals graan voor het brood de accijns stijgen terwijl de wijn voor de rijken juist goedkoper werd. De vrouwen besluiten het heft in eigen hand te nemen en verjaagt de belastingpachter om vervolgens in een bonte stoet naar het stadhuis te lopen. De woede van de menigte richtte zich op het stadsbestuur, dat niets anders kan dan zich verschansen in het stadhuis. In het stadhuis werd ijlings de secretaris naar buiten gestuurd om de menigte tot bedaren te brengen. Het stadsbestuur zelf liet zich echter niet zien. Mokkend en morrend droop de menigte af maar schreeuwde de volgende dag terug te zullen komen. 

Die belofte hield stand want voor dag en dauw stonden er al mensen op de Markt. Het waren nu niet alleen meer vrouwen die kwamen protesteren, ook mannen lieten zich nu gelden. Ondernemers die de bui al zagen hangen sloten haastig hun winkeltjes. Toen een bakkersvrouw van de Gasthuislaan werd opgebracht omdat zij geweigerd had de verhoging te betalen sloeg de vlam in de pan. 

Een vrouw sloeg met haar schoen de ruiten van een accijns-huisje achter het stadhuis in. Als een roedel wolven stortte de menigte zich op de inventaris waarbij zowel de boekhouding als het geld over de straat rolde. De beer was los en ook de ruiten van het stadhuis werden nu onderhanden genomen. 

In deel 3 volgende week leest u hoe het afliep. Dit verhaal werd eerder gepubliceerd in ‘Delft anders bekeken’ deel 3.