Hoe is het nu met Mike Pottuijt?

Mike Pottuijt (38) begon als kleine jongen met voetballen bij DHC. Na een tijdje koos hij ervoor om te gaan handballen bij DIOS in Den Hoorn, waar hij mooie tijden beleefde. Hoe gaat het met hem en wat doet hij tegenwoordig? 

Je komt uit een echte handbalfamilie?
Ja dat klopt! Mijn ouders en mijn tante hebben altijd gehandbald en zowel mijn vader als mijn tante hebben nog in het Nederlands team gespeeld. Ondanks dat heb ik er als 6-jarige eerst voor gekozen om te gaan voetballen bij DHC. Op een gegeven moment is mijn broertje gestopt met voetballen, en kwam bij DIOS terecht. Door bij hem te gaan kijken leek handbal me eigenlijk veel gaver dan voetbal, waardoor ik als 16-jarige ben begonnen met handballen en zo in de vereniging ben gerold.

Hoe was dat voor jou?
Ik merkte gelukkig dat ik het balgevoel wel had meegekregen vanuit huis, dus ik kon gelijk lekker meedraaien. Wel was het jammer dat ik bepaalde basisvaardigheden pas later heb geleerd, maar balvaardigheid was het probleem in ieder geval niet! Ik had een goede drive, was sterk in de 1 tegen 1 en was door mijn acties een goede spelverdeler. We hadden destijds best wel een oud eerste elftal, met een aantal vaders van mijn teamgenoten. Mede hierdoor heb ik als 17-jarige al mijn debuut in het eerste gemaakt.

Daarna heb je altijd in het eerste gespeeld?
Uiteindelijk kwam ongeveer 60% van ons team in de jeugd over naar het eerste. Met dit team zijn we uiteindelijk gepromoveerd tot aan de eerste divisie, maar na die laatste promotie kreeg ik last van mijn knie. Sinds dat moment heb ik het nog twee jaar geprobeerd, maar na een kijkoperatie bleek uiteindelijk dat 60% van mijn kraakbeen weg was geslagen.

Toen ben je trainer geworden?
Ja, ik ben toen eigenlijk gelijk begonnen met het coachen van de dames van DIOS. Dit heb ik eerst drie jaar gedaan, maar daarna werd mijn zoontje geboren en ben ik even gestopt. Na een tijdje ben ik de A-jeugd training gaan geven en ben ik met die meiden meegegaan naar de senioren. Dit heb ik ongeveer zeven jaar gedaan, maar dit jaar was dan toch echt mijn laatste seizoen. In mijn laatste seizoen zijn we uiteindelijk zaalkampioen geworden en hebben we de Jan Alma Cup gewonnen.

Wat doe je tegenwoordig?
Sinds twee jaar coach ik bij VELO in Wateringen het team van mijn zoontje en aankomend jaar zal ik die jongens ook één keer in de week training gaan geven. Daarnaast heb ik met Le Cacao mijn eigen chocolaterie in Wateringen en train ik sinds kort weer één keer in de week mee met wat oude teamgenoten. We spelen geen wedstrijden, maar gooien gewoon rustig een balletje!