Yanick Engelen is blij dat het balletje weer rolt

DELFT - Na de promotie van afgelopen seizoen mag Concordia het dit seizoen in de derde klasse proberen. Tijdens de vuurdoop tegen DIOS werd zaterdagmiddag een zwaarbevochten punt uit het vuur gesleept. Verdediger Yanick Engelen kijkt uit naar het nieuwe seizoen. 

Door: Alphons de Wit jr. 

“Door de nacompetitie was vorig seizoen natuurlijk best lang en dan is het prachtig dat het in de laatste minuut allemaal goed valt”, vertelt Engelen, doelend op de 1-0 zege tegen BSC ‘68. “Dan is zo’n zomerstop natuurlijk best lekker, maar op een gegeven moment begint het dan toch te kriebelen. Daarom ben ik blij dat het seizoen zaterdag weer is begonnen.”

Gelijkspel
In de thuiswedstrijd tegen het Nieuw-Vennepse DIOS werd al snel duidelijk dat Concordia een niveautje hoger speelt. “Want na een kwartier stonden we al met 0-2 achter. Gelukkig kwamen we nog voor rust op gelijke hoogte en in de rust hebben we de koppen bij elkaar gestoken, waardoor we met goede moed de tweede helft in gingen. Helaas maakten zij na een uur spelen de 2-3, maar vijf minuten voor tijd maakten we gelukkig gelijk. Het had nog mooier kunnen worden als de bal even later niet op de lat, maar in het doel was beland. Al met al was het een zwaarbevochten punt.”
En dat is misschien wel juist dat stukje dat trainer Alex van der Harst er bij Concordia inbrengt. “Hij gaat uit van goed en verzorgd voetbal, waarbij duidelijk is wat er van iedereen wordt verwacht, vooral ook in verdedigend opzicht. Maar op het moment dat het nodig is, geeft hij ook aan dat we er een beetje gif in moeten brengen. Dat gaat ons steeds beter af en zo knokten we ons zaterdag terug.”

Één van de ouderen
Zelf is Engelen één van de oudere en meest ervaren spelers in de groep. “Ik ben in de jeugd bij Concordia begonnen, heb daarna vier jaar bij ADO gespeeld, vier jaar bij DHC en vier jaar bij VELO. Toen ik de overstap naar de senioren maakte, werd me gevraagd of ik niet terug wilde naar Concordia en dat zag ik wel zitten. Na negen jaar in het eerste elftal denk ik dat je wel kunt zeggen dat ik een echte Concordiaan ben. Ik trek elke zaterdag dat shirt weer vol trots aan.”
Vorig seizoen rond deze tijd gebeurde dat niet. “Want aan het begin van het seizoen was ik net terug van vakantie en speelde ik mijn eerste wedstrijd. We stonden met 7-1 voor, maar ik brak mijn enkel. Ik ben er tot eind januari uitgeweest en dat was niet fijn. Ik word chagrijnig als ik niet kan sporten. In januari ben ik dus, misschien iets te snel weer begonnen. Gelukkig voel ik nu dat ik eigenlijk nauwelijks meer last heb van die enkel. Voor de selectie is het overigens ook een groot verschil met vorig seizoen: toen hadden we ontzettend veel blessure, terwijl we nu nagenoeg allemaal fit zijn.”

Kwaliteiten
Engelen speelt dus al negen jaar voor het vlaggenschip van Concordia en door zijn ervaring wordt ook op het gebied van coaching het nodige van de 27-jarige verdediger verwacht. “Dat hoort er denk ik ook bij. Ik probeer mijn medespelers scherp te houden en schroom ook niet om zo nu en dan een tikkie uit te delen als de wedstrijd daarom vraagt. Verder ben ik denk ik een voetballende vleugelverdediger die graag betrokken is bij de opbouw. Daarnaast ben ik conditioneel sterk en kan ik veel meters maken.”
Het zijn kwaliteiten waar hij in zijn huidige rol ver mee komt. “Toch speelde ik hier in het begin als middenvelder. Die positie vond ik fijner. Maar op enig moment was er een linksback nodig en ben ik daar gaan spelen. Inmiddels vind ik het wel prima, want ik ben ook regelmatig bij de aanval betrokken.”
Al met kijkt Engelen uit naar het seizoen. “Ongeveer de helft van de ploegen komt hier uit de omgeving en is bekend. De andere helft komt vooral uit de Bollenstreek. We gaan dit jaar voor handhaving en mocht er meer in zitten, dan is dat alleen maar extra mooi.”