Hoe is het nu met Carla van Tricht?

DELFT - Carla van Tricht (65) begon al op jonge leeftijd met handballen. Na periodes in Pijnacker, Rotterdam en Delft besloot ze vanwege blessures om te stoppen, maar ondanks dat kijkt ze met veel plezier terug op deze tijd. 

Wanneer ben je begonnen?
Toen ik een jaar of 10 was ben ik bij Oliveo in Pijnacker begonnen met handballen. Ik wilde altijd al op handbal en woonde in Pijnacker, vandaar de keuze voor Oliveo. Ik begon bij de pupillen vooral voor de lol, maar kwam al heel snel in het eerste team terecht. Toen ik een jaar of 13 was werd ik door mijn trainer Jan Wijntjes meegenomen naar Rotterdam.

En toen?
Hij bracht mij naar een regionale jeugdselectie, waarmee we wedstrijden en toernooien speelden tegen internationale teams. Dit heb ik ongeveer een jaar gedaan, maar omdat ik 3 á 4 keer per week moest trainen vond ik het al snel te veel worden.

Stopte je toen helemaal?
Ik ben op jonge leeftijd getrouwd en verhuisde als 19-jarige naar Delft. In eerste instantie stopte ik even met handballen, maar omdat ik het toch wel heel leuk vond ben ik bij Eerste Delftse Handbalvereniging (EDH) weer begonnen! Daar heb ik een hele tijd gespeeld. Ik speelde voorin en scoren was echt wel een beetje mijn ding! Toen ik 35 was heb ik nog bij de veteranen gespeeld, maar omdat ik voorheen veel blessures heb gehad leek me dat al snel niet meer verstandig om te doen. Ik heb in mijn jeugd ook nog op wedstrijdzwemmen en waterpolo gezeten.

Hoe kijk je terug op deze tijd?
Het was echt een hele leuke tijd! Bij zowel Oliveo als EDH speelde ik in hele leuke teams en heb ik leuke mensen leren kennen. In Rotterdam vond ik het ook leuk, maar moest ik in mijn ogen gewoon te veel trainen. Toch heb ik ook daar leuke momenten meegemaakt, waaronder internationale toernooien in Frankrijk en België. Als ik moet kiezen zou ik toch zeggen dat ik bij Oliveo de leukste tijd heb gehad, dat zijn toch wel echt jeugdherinneringen! Met één iemand ben ik nog steeds hele goede vriendinnen. Haar kende ik al sinds ik 3 was, maar vervolgens zijn we allebei op handbal gegaan en zijn we altijd vriendinnen gebleven. Ondanks dat ik niet meer handbal doe ik nog wel genoeg! Zo wandel ik nog veel en doe ik ook aan krachttraining. Daarnaast ben ik namens Onafhankelijk Delft al een tijdje actief in de Delftse politiek. Dit deed ik niet omdat ik per se de politiek in wilde, maar omdat deze partij staat voor wat voor mij belangrijk is: de menselijke maat, gezond verstand en opkomen voor inwoners en ondernemers.

Wilt u ook oude herinneringen ophalen in de DOZ? Meld u dan aan voor deze rubriek via 
redactie@delftopzondag.nl!