Foto: Haaglandenvoetbal.nl / Danny Ploegaert
Foto: Haaglandenvoetbal.nl / Danny Ploegaert

Vertrekkende Martin de Graaf blikt terug op mooie tijd bij Ariston’80

sport

In de Delft op Zondag van zondag 5 januari las u al kort iets over het aanstaande vertrek van Martin de Graaf bij Ariston’80. Na maar liefst zeven jaar als hoofdtrainer werkzaam te zijn geweest bij de Delftse studenten keert de 62-jarige De Graaf volgend seizoen terug bij het Wateringse KMD. We blikken met Martin terug op zijn tijd in Delft.

Hoe is het allemaal begonnen?
Ik ben in het seizoen 2018/2019 begonnen bij Ariston. Hiervoor was ik werkzaam als hoofdtrainer van KMD en het seizoen voor mijn vertrek speelde ik met KMD in dezelfde competitie als Ariston. Mijn voorganger Willem Blok had destijds aangegeven te vertrekken en vroeg mij of Ariston geen club voor mij was. Voor ik ging solliciteren heb ik daar eerst nog met Willem over gesproken, want het is natuurlijk een heel ander type vereniging. De grote verschillen zijn vooral dat er geen jeugd is en dat het bestuur ieder jaar verandert. Dat laatste heeft te maken met het feit dat studenten vanuit school een soort verantwoordelijkheidstaken krijgen, die ze onder andere bij Ariston kunnen uitvoeren. Als trainer is het belangrijk dat je weet hoe de situatie is van een student en snappen dat studenten het voetballen zien als een sportieve ontspanning. De studie gaat te allen tijde voor, daarna komt de ontspanning.

Hoe beviel dat in het begin?
Uitstekend. Bij Ariston doen die jongens alles zelf, van shirtjes wassen tot het vervoer regelen naar uitwedstrijden. Die gasten wonen allemaal op kamers en hebben gewoon veel meer discipline. Omdat die jongens allemaal studeren moet je ze daar als trainer in steunen. Je moet een speler op zo’n manier weten te raken dat de voetbal, ook na een dag studeren, de uitlaatklep is. Een beetje net als koeien die voor het eerst de wei in mogen! Een ander voordeel is dat je je als trainer niet druk hoeft te maken over het benaderen van nieuwe spelers, ze moeten namelijk altijd verbonden zijn aan een hogeschool. Daar had ik totaal geen omkijken naar, zelfs na de overschrijvingen op 15 juni kwamen er nog buitenlandse studenten naar de TU toe! Hier zaten altijd wel goede voetballers tussen en zo kwamen we altijd wel tot een volwaardige selectie. Sommige trainers vinden het helemaal niks, maar ik kon er snel aan wennen. Ik merk ook echt dat mijn improvisatievermogen als trainer hierdoor gigantisch omhoog is gegaan.

Hoe waren de resultaten?
We werden in mijn eerste seizoen kampioen in de vierde klasse, waardoor we promoveerden naar de derde klasse. We maakten dat seizoen meer dan 100 doelpunten, hadden een hele goede selectie en wonnen bijna alle wedstrijden. Dat was natuurlijk helemaal goud! Ik heb vanaf dat moment geprobeerd om van Ariston een stabiele derdeklasser te maken, maar ook om het tweede elftal naar een hoger niveau te brengen. Om dit te bereiken praatte ik altijd over één selectie, we hadden het nooit over een eerste of tweede groep. Ook waren de spelers uit het eerste verplicht om bij de wedstrijd van het tweede te komen kijken, waardoor de jongens uit het tweede ook bij het eerste kwamen kijken. Daarnaast trainden we wel eens door elkaar en speelden we tijdens oefenwedstrijden bijna altijd wel met een mixteam. Inmiddels speelt het eerste al zes jaar in de derde klasse, zonder ook maar één keer te degraderen! Het tweede speelt in de reserve eerste klasse, waardoor de aansluiting vanuit het tweede elftal heel goed gewaarborgd is. Waar bijna alle Delftse clubs gedegradeerd zijn, is Ariston in al die jaren ‘stabiel’ gebleven.

En nu terug naar KMD?
Bij KMD ga ik vanaf volgend seizoen aan de slag als Technisch Coördinator van de senioren, omdat ik geen zin meer heb om drie keer per week op het veld te staan. Bij Ariston hebben we in deze zeven jaar tijd een stabiele basis neergezet, een basis waar mijn opvolger Joey Weijne al een behoorlijke tijd uitstekend mee bezig is. Joey is mijn schoonzoon en heeft echt voetbalgenen, hij heeft precies de klik met de spelers zoals we die willen hebben. Mijn relatie met Joey is zowel privé als op voetbalgebied heel erg goed, waardoor ik het ook zo gaaf vond dat hij gelijk de UEFA B cursus is gaan doen toen ik aangaf te vertrekken. Volgend jaar is Joey de nieuwe hoofdtrainer van Ariston’80 en ik ben ervan overtuigd dat hij daar de perfecte man voor is!