Gierende banden, spanning en een nat pak!

DELFT - Vijftig jaar nadat hij als kleine jongen zelf in een zeepkist de helling afging, besloot Delftenaar Ruud Landzaad (62) de welbekende zeepkistenrace nieuw leven in te blazen. En met succes! Wekenlang werd er in de buurt gebouwd en gesleuteld en uiteindelijk verschenen er vorige week zaterdag maar liefst zeventien zelfgebouwde zeepkisten aan de start.

Het was vorige week zaterdag één groot feest in de Kniekas in de Delftse wijk Voordijkshoorn. Wat begon als een idee aan de keukentafel, groeide uit tot een echt buurtproject. Wekenlang werd er in schuurtjes en garages in de wijk gezaagd, geschilderd en gesleuteld. Vaders, moeders, opa’s en kinderen hielpen mee om de zeepkisten op tijd klaar te krijgen. De één wilde vooral de mooiste zeepkist van de straat bouwen, terwijl de ander maar één doel voor ogen had: zo snel mogelijk naar beneden. De 13-jarige Tom behoorde duidelijk tot die laatste categorie. Zijn zeepkist moest vooral snel zijn.

Glimlach
Eenmaal bovenaan de helling was het volgens Tom toch wel even spannend. Beneden stonden buurtbewoners langs het parcours om de deelnemers aan te moedigen: “Als je daar bovenaan staat, valt het even stil in je hoofd”, vertelt Tom. “Je kijkt naar beneden, ziet de hele wijk staan en weet dat je er vol voor moet gaan.” Na het startsein was er weinig tijd meer voor zenuwen. De zeepkisten raasden naar beneden, terwijl het publiek langs de kant compleet uit hun dak ging. Zelfs een beetje regen mocht de pret niet drukken: “De wind stoof langs mijn oren en het asfalt rammelde onder mijn wielen. Toen ik over de finish kwam en de bel luidde, stond de hele straat te klappen. Ik was kletsnat van de regen en het zweet, maar ik had de grootste glimlach van mijn leven op mijn gezicht!”

Jong en oud
De terugkeer van de zeepkistenrace werd daarmee meer dan alleen een wedstrijd. Jong en oud kwamen kijken en bewoners die wekenlang samen aan de kisten hadden gewerkt, moedigden elkaar langs het parcours aan. Voor Landzaad was het bovendien een bijzonder moment. Als 12-jarige deed hij zelf mee aan de zeepkistenrace. Vijftig jaar later stond hij opnieuw bij de wedstrijd, ditmaal als initiatiefnemer. Deze editie was een groot succes en liet zien hoe hecht de straat is. Of de race volgend jaar opnieuw wordt gehouden? Als het aan de buurt ligt wel. Tom denkt zelfs al na over een nieuwe zeepkist: “Die bel ga ik volgend jaar nog sneller luiden.”