Verdwaalde gast

Door Jeroen Stolk

DELFT - Ons Delft is een middelgrote stad, met al ver over de 100.000 inwoners. Vorig jaar tikten we zelfs al meer dan 110.000 Delvenaren en Delftenaren aan. In de jaren zestig van de vorige eeuw groeide Delft explosief richting het zuiden. Wijken als Voorhof, Buitenhof en Poptahof schoten als paddenstoelen uit de grond. Omdat er grote gezinnen zouden gaan wonen, werd er extra aandacht besteed aan speelplaatsen in deze kinderrijke wijken. Groen was er alleen te vinden in de grasstroken langs de sloten en de aanplant van jonge boompjes langs de straten. Aan parken en plantsoenen werd niet gedacht waardoor bewoners van met name de Voorhof deze ver buiten de deur moeten zoeken. Ondanks het vele beton telt onze stad tienduizenden bomen. 

Zo’n twintig jaar geleden stonden er in Delft al zo’n 40.000 bomen, waarvan driekwart in eigendom van de gemeente. Van sommige bomen zou je willen dat ze konden praten, want die zijn zo oud, dat ze een aanzienlijk deel van onze geschiedenis aan zich voorbij hebben zien komen. Zo is de plataan op de hoek van de Oude Delft met de Boterbrug ongeveer 120 jaar oud. Nog veel oudere bomen zijn te vinden in de tuinen achter woningen aan de Oude Delft en het Noordeinde. Vermoed wordt dat Delfts alleroudste boom zich in het hofje van Pauw bevindt. Het is een moerbei waarvan het jaar van aanplant wordt geschat ergens in de buurt van 1700. 

Doorgaans bestaat de aanplant langs Delftse straten, wegen en dreven uit loofbomen. Daarom valt het extra op wanneer dat stramien wordt doorbroken door een eenzame naaldboom. Zo’n naaldboom, vermoedelijk een groenblijvende ceder, is te vinden op de hoek van de Papsouwselaan met de Mercuriusweg. Hoe komt deze verdwaalde gast op deze plek terecht? We vroegen het Piet van der Eijk (what’s in a name) van de Delftse bomenstichting. Piet, een boom van een kerel, wist veel over bomen te vertellen. Maar het antwoord op de vraag hoe de ceder hier kwam, moest zelfs hij ons schuldig blijven. De enige optie die overbleef was het stadsarchief induiken. De afdeling Beeld en Geluid beschikt over enkele foto’s van de bewuste locatie. Hieruit bleek dat de ceder er in 1969 nog niet stond. Maar op een foto uit 1995 is een recent aangeplant perkje te zien. Vermoedelijk is kort daarvoor ‘onze’ ceder daar geplant. Nu, ruim dertig jaar later, is de ceder uitgegroeid tot een trotse boom. Een prachtige naaldboom als welkome onderbreking op het Delftse loofbomenbestand.