Legends Trail: 275 kilometer door de Belgische Ardennen

DELFT - Van vrijdag 28 februari tot en met maandag 3 maart deden 140 waaghalzen mee aan de jaarlijkse Legends Trail, een tocht van 275 kilometer dwars door de Belgische Ardennen. Na een tocht van maar liefst vier dagen lukte het Delftenaren Arjen Muijser (45) en David Forbes (44) uiteindelijk om de finish te halen: “Op een gegeven moment krijg je hallucinaties en begin je dingen te zien die er niet zijn!” 

Door Frank van der Steen

Eerder las u in de Delft op Zondag al het verhaal over Adriaan en Gaston, twee Delftenaren die meededen aan het wereldkampioenschap Backyard Ultra. Volgens Arjen en David hebben deze twee loopwedstrijden zeker dingen met elkaar gemeen, maar is de opzet toch totaal anders: “Adriaan en Gaston, wat ook vrienden van ons zijn, liepen alleen maar hetzelfde rondje op een vlakke ondergrond. Wij liepen juist een barre tocht door de Ardennen, van A naar B en over een super ruig terrein. Wat wel overeenkomt is dat het allebei ultralopen zijn, wat betekent dat het echt gaat over het mentale spel: niet stoppen ondanks dat het slecht met je gaat.” 

Slechte omstandigheden
Waar David in 2018 deelnam aan zijn eerste wedstrijd, deed Arjen pas in 2021 voor het eerst mee. Zo’n vier jaar later verschenen ze in het Vlaamse Achouffe samen aan de start van deze bizarre loopwedstrijd: “De organisatie van de Legends Trail organiseert ieder jaar vier evenementen, waarvan de Legends Trail toch de ‘eindbaas’ is! Wij merken dat er echt een gemeenschap om dit evenement heen hangt, die bestaat uit vrijwilligers en lopers zelf. De organisatie maakt het je ook niet makkelijk, zo zijn er paden die in de zomer heel leuk lijken, maar in de winter gewoon een rivier of moeras zijn! Vooraf krijg je vanuit de organisatie een verplichte paklijst, waar je voor de start ook echt aan moet kunnen voldoen. Zo moet je onder andere een veiligheidsbril, een gps-tracker, een hoofdlamp, een slaapzak en natuurlijk genoeg verschillende kleding meenemen. Ook moet je er altijd rekening mee houden dat het zo’n 12 uur duurt voor je bij een volgend checkpoint bent, je moet dus voor minimaal 12 uur aan eten en drinken bij je hebben. Je moet er vanuit kunnen gaan dat je jezelf een uurtje of zes moet kunnen redden in bijzonder slechte omstandigheden.”
Hallucineren
De tocht begon direct pittig, want Arjen en David liepen gelijk de donkere nacht in: “We begonnen om 19.00 uur aan de trail. De eerste nacht was het gelukkig niet heel koud, maar was het wel erg mistig. ‘s Ochtends werd het op een gegeven moment licht en werd het een beetje een grijze dag, gelukkig wel zonder regen. Rond het middaguur kwamen we na zo’n 17 uur lopen aan bij het eerste checkpoint, waar we even wat hebben gegeten en een uurtje hebben uitgerust. Je hakt zo’n race echt in stukken en leeft dus echt toe naar zo’n checkpoint.” Beide mannen benadrukken dat het na de eerste nacht alleen maar zwaarder werd: “Die eerste nacht kun je prima alleen doorkomen, maar vanaf de tweede nacht moet je gewoon niet meer alleen willen zijn. Op een gegeven moment ga je door slaaptekort zelfs behoorlijk hallucineren! Je bent soms helemaal ontregeld en menselijk contact kan dan helpen om je weer even de werkelijkheid in te trekken. Daarnaast kan de organisatie door de gps-tracker gelukkig ook altijd zien waar je bent.”

Kracht hervinden na diep dal
Na meer dan 60 uur lopen, met niet meer dan twee uur slaap, kwamen Arjen en David aan bij de finish bij een groot internaat in Bernardfagne: “We zijn allebei erg dankbaar dat we dit hebben kunnen doen en merken ook dat er in zo’n korte tijd toch een bepaalde verbinding ontstaat tussen deelnemers. In aanloop naar deze trail stellen mensen regelmatig de vraag waarom je in hemelsnaam zo’n absurd grote afstand zou willen gaan rennen. Het gaat erom het hoofd te bieden aan de problemen die je tegenkomt. Kracht hervinden na in een diep dal te hebben gezeten. Een verbinding voelen in het gezamenlijk volbrengen van iets wat een onmogelijk grote opdracht kan lijken. Het is slecht te snappen als je het niet eerder zelf hebt meegemaakt.”