Fietssnelweg wederom onder vuur

DELFT - De Metropolitane Fietsroute (MFR) tussen Rotterdam-Alexander en Delft, bedoeld om forenzen van de auto naar de fiets te krijgen, ligt nog altijd onder vuur. Tijdens de commissievergadering van 16 januari kwamen diverse insprekers aan het woord, waarbij de zorgen over de kosten, impact en doelstellingen van het project duidelijk werden. De afwezigheid van wethouder Martina Huijsmans vanwege ziekte weerhield insprekers niet van het uiten van hun kritiek. 

Een punt van kritiek is de stijging in de kosten van de MFR. Marcel Koelewijn van Hart voor Delft benadrukte al eerder zijn zorgen over de oplopende begroting: “De Gelatinebrug begon met een raming van 9 miljoen euro, maar staat nu op 27,4 miljoen. Het hele project wordt inmiddels geschat op meer dan 100 miljoen euro. Dit is een enorm bedrag.” Volgens Koelewijn roepen de gebruikscijfers eveneens twijfels op. “De Metropoolregio Rotterdam Den Haag (MRDH) voorspelt dat er in 2040 grote aantallen fietsers op de route zullen rijden. Maar recente tellingen laten slechts 96 fietsers zien. Die discrepantie maakt het moeilijk te geloven dat dit project echt het autoverkeer gaat verminderen.” Dhr. Koumans, die tijdens de commissievergadering namens omwonenden sprak, uitte ook kritiek: “Delft lijkt een bijzondere eigen agenda te hebben met projecten zoals de Gelatinebrug. Ondertussen wordt er een brede strook asfalt door kwetsbaar veenweidegebied getrokken. Dit is een aantasting van het landschap.”

Forenzen en recreatie
Een ander onderwerp binnen het debat is de verschuiving van het doel van de MFR. Wat oorspronkelijk bedoeld was als een functionele verbinding voor forenzen, lijkt nu ook deels te verschuiven naar recreatie. Koelewijn: “Subsidiegeld dat bedoeld is voor mobiliteit, lijkt te worden gebruikt voor recreatieve projecten, zoals een nieuwe brug over de Schie. Dit roept vragen op over de rechtmatigheid van deze besteding.” Dhr. Hogervorst van de Natuurgroep Ackerdijk Puur Natuur trok de subsidiemotieven in twijfel: “Het toekomstige recreatieplan van Midden-Delfland laat zien dat recreatie waarschijnlijk het hoofddoel is van deze route. Subsidiegeld voor klimaat en milieu wordt gebruikt om een recreatief doel te financieren. Dit is grootscheepse subsidiefraude.” Volgens Hogervorst is de route bovendien niet geschikt voor de geplande functie. “Nederland heeft een slecht fietsklimaat en de aantallen forenzen op deze route zullen nooit de voorspelde aantallen bereiken. Waarom zouden forenzen ineens massaal gaan fietsen als er nu al goede routes beschikbaar zijn en ze die niet gebruiken?”

Natuur en veiligheid
Naast de financiële kwesties en doelen kwam ook de impact op de natuur en veiligheid aan bod. Dhr. Koumans wees op de gevaren van het ontwerp: “De route wordt vermengd met druk bestemmings- en recreatieverkeer. Er zijn bochten en vernauwingen, en verlichting is niet mogelijk vanwege de natuurregels. Dit maakt het extreem onveilig voor zowel gebruikers als bewoners.” De route loopt bovendien door een waterbergingsgebied en kent problemen met bodemdaling, vertelden de insprekers. “Iedereen die over de bodemgesteldheid nadenkt komt tot de conclusie dat dit te zot voor woorden is. Aanleg door een waterbergboezem, wie verzint dit? Zodra het regent - in Nederland hebben we bijna meer natte dan droge dagen - is het fietspad onbruikbaar”, aldus Hogervorst.

Alternatieven
Ondanks de kritiek zijn er ook constructieve suggesties gedaan. Koumans stelde een alternatieve route voor via de parallelweg van de A13: “Deze optie voldoet beter aan de doelstellingen, kost tientallen miljoenen minder en kan zonder bezwaren worden gerealiseerd. Bovendien kan deze route worden gecombineerd met een recreatieve verbinding voor Midden-Delfland.” Hij riep op tot een heroverweging van het project: “Wat nodig is, is een gezond democratisch proces en een open discussie. Nu een stap terugnemen om direct daarna er drie vooruit te kunnen zetten.”

Steun van natuurorganisaties
Niet iedereen is tegenstander van de MFR. De Midden-Delfland Vereniging en Natuurmonumenten zien voordelen in de fietsroute en de bijbehorende ecopassage over de A13. Dhr. Groeneveld sprak namens deze organisaties: “Eén van onze speerpunten is het verminderen of opheffen van de noord-zuid barrières die door Midden-Delfland heen lopen. Hierdoor wordt Midden-Delfland als groene long in de metropoolregio beter bereikbaar en nog beter beleefbaar voor recreanten en forenzen. Vanuit dit oogpunt zijn wij positief over de realisatie van de Metropolitane Fietsroute en een fietsbrug met ecopassage over de snelweg A13. Een deel van het tracé van de fietsroute is logischerwijs geprojecteerd langs natuurgebied de Ackerdijkse Plassen, in eigendom en beheer bij Natuurmonumenten. Het is niet zo, zoals beweerd wordt door de bewonersgroep Ackerdijk Puur Natuur, dat het geplande tracé de Ackerdijkse Plassen doorsnijdt. Wij denken dat het mogelijk is om het fietspad dusdanig vorm te geven dat het de natuurwaarden van de Ackerdijkse Plassen niet aantast.”

Besluitvorming
Naast inhoudelijke kritiek richt de discussie zich ook op het proces. Koelewijn klaagt over de beperkte rol van de gemeenteraad:
“Belangrijke beslissingen worden overgelaten aan de MRDH en het college. De raad heeft nauwelijks zeggenschap meer, terwijl wij verantwoordelijk zijn voor het verantwoord besteden van belastinggeld.” Volgens Koelewijn moeten de kosten en doelen van het project opnieuw worden geëvalueerd. “Er zijn te veel onzekerheden. We moeten zeker weten dat het belastinggeld goed wordt besteed en dat dit project echt een oplossing biedt voor de mobiliteitsproblemen.” Op de raadsinformatiesite van de gemeente Delft was naar aanleiding van de vergadering het volgende te lezen: “Als wethouder Martina Huijsmans niet ziek was geweest, had ze in deze commissievergadering, net als in de raadsvergadering van april vorig jaar, kunnen uitleggen dat de Metropolitane Fietsroute die de Metropoolregio wil aanleggen tussen Rotterdam-Alexander en Delft via gelaagde raadsbesluiten al in 2005 en ook in 2009 en 2018 steeds meer vorm heeft gekregen en dus niet uit de lucht is komen vallen. De aanleg van een 20 kilometer lange ‘snelweg’ voor fietsers van Delft via de polder van Pijnacker en Berkel naar Rotterdam-Alexander werd pas een politiek issue in Delft, nadat een nipte meerderheid van de gemeenteraad van Pijnacker-Nootdorp begin maart vorig jaar instemde met de aanleg van de fietsroute en het fietsecoduct over de A13.”

De vergadering werd afgesloten zonder inhoudelijke reactie van wethouder Huijsmans vanwege haar afwezigheid. De discussie zal op een later moment worden voortgezet.