Gedoe om een poortje, vervolg

DELFT - Vorige week berichtten we u over mevrouw Waller die een zandstenen poortje uit ca. 1625, in haar tuin had staan en daar in 1976 een goede bestemming voor zocht. Haar gedachten gingen daarbij uit naar de Gemeente Delft. Immers, het bouwsel had voorheen aan de Koornmarkt gestaan en behoorde daarom voor de Prinsenstad behouden te blijven.

Door Jeroen Stolk

Het poortje was gesierd met vruchtentrossen. Bovenin prijkte trots het familiewapen van het geslacht Elsevier.

Dat bleek nou juist een heikel punt omdat de gemeenteraad, ten onrechte, van mening was dat voornoemd geslacht geen binding had met Delft. 

Pijnlijk was, dat het gesteggel mevrouw Waller via de media bereikte, waarop zij verbolgen haar aanbod introk. 

Het leek niet bekend wat er vervolgens met het poortje gebeurd was en waar het uiteindelijk terechtgekomen is. 

Leek, want twee oplettende lezers van Delft op zondag waren bekend met het verhaal en wisten te melden dat het object via Christies van eigenaar wisselde. 

Koper was een anonieme weldoener die het alsnog in Delft terug liet komen. 

Wilt u het met eigen ogen zien? Loop dan even de Bagijnestraat in, want daar kreeg het haar definitieve plek. 

Dus niet bij de ingang van de museumtuin aan het Agathaplein, zoals mevrouw Waller het graag gezien had.