Jelle Pearson vecht voor ommekeer bij DHC

DELFT - Het seizoen van DHC verloopt tot op heden teleurstellend. In vier wedstrijden proefde de Stadionclub slechts één keer het zoet van de overwinning. Aanvoerder Jelle Pearson wil het goede gevoel snel weer terug zien te krijgen. 

Door: Alphons de Wit jr.

De voortekenen waren zo goed: in de finale van de DSW/Rodi Media Stad Delft Bokaal werd tweedeklasser Wippolder met 2-1 verslagen en in de bekercompetitie eindigde de ploeg van Cor Lems met 7 uit 3 op een prachtige eerste plek. “En achteraf kun je concluderen dat het beter op dat moment fout had kunnen gaan dan in de eerste competitiewedstrijden”, concludeert aanvoerde Jelle Pearson. “Dan hadden we al in een eerder stadium aan tafel gaan zitten.”

Teleurstellende start
De eerste twee competitiewedstrijden tegen Teylingen (5-2) en ASW (1-3) gingen verloren. “De week erna wonnen we met 1-2 bij Voorschoten ‘97 en dacht ik dat we de boel hadden omgedraaid. Helaas bleek dat afgelopen zaterdag tegen Concordia niet het geval te zijn. We begonnen de wedstrijd goed, creëerden ook kansen, maar vlak voor rust kwamen zij via een kopbal uit een vrije trap op voorsprong. Na de pauze leken we het wel helemaal kwijt. Uiteindelijk verloren we met 0-3 van een ploeg die qua individuele kwaliteiten misschien minder is dan de onze, maar waarbij er wel meer een team stond.”
Dat is sowieso iets dat de 28-jarige advocaat opvalt. “Als je ook kijkt naar die ploegen uit de Leidse regio; ze zijn ontzettend fit, spelen als een hecht collectief. Vorig jaar in de vierde klasse lukte dat ons ook in wedstrijden, maar op dit moment zitten we in de hoek waar de klappen vallen. Daar moeten we zo snel mogelijk uit zien te komen. Daarom wordt het tijd dat we naar de tekentafel gaan om alle neuzen weer dezelfde kant op te krijgen.”

Aanvoerdersrol
Aanvoerder Pearson ziet daarbij een belangrijke rol voor zichzelf weggelegd. “Want ik draag die band niet alleen om de kampioensschaal of Stad Delft Bokaal in ontvangst te nemen. Ik ga gesprekken initiëren tussen spelers en staf met als doel de boel om te draaien. Niet alleen voor de club, maar ook voor mezelf. Ik ben op het veld, maar ook in mijn werk, competitief ingesteld en zo’n nederlaag vreet echt aan me. We hebben genoeg kwaliteiten in de groep om dit om te draaien, maar we moeten snel zijn, want aan het eind van de rit kan elk puntje heel duur blijken te zijn.”
Helaas kan Pearson daarbij niet rekenen op zijn maatje Quinten van Zweden, met wie hij vier jaar geleden de overstap vanaf Laakkwartier maakte. “Hij is inderdaad wel iemand die het in zich heeft om de groep op scherp te zetten en die zelf het goede voorbeeld geeft. Hij is eind vorig jaar geopereerd en helaas verloopt het herstel niet vlekkeloos en kan het nog wel even duren voor hij er bij is. Maar ook zonder hem moeten we in staat zijn de weg naar boven, die we met het kampioenschap van afgelopen seizoen hebben ingezet, weer te vinden.”

Positie
Zelf probeert Pearson zijn medespelers ook te inspireren en bij de les te houden. “Dat doe ik als centrale verdediger. Daarbij ben ik iemand die het elftal neerzet, zorg ik voor rugdekking en probeer ik mijn steentje bij te dragen aan de opbouw. Normaal gesproken houden we het achterin ook goed dicht, maar dat is de afgelopen weken op zijn zachtst gezegd niet helemaal gelukt.”
Pearson hoopt dat door middel van gesprekken weer om te buigen. “Het vervelende daarbij is dat we, sinds Cor Lems het anderhalf jaar geleden het stokje van Wim Baggerman overnam, nauwelijks tegenslagen te verwerken hebben gekregen. Met Cor Lems, Bert Molenaar, Michael van der Ende en Max de Jong hebben we in de staf voldoende kwaliteiten en ook op het veld zit het wel goed. En er is ook nog tijd zat, want het seizoen is nog lang.”