Koos en zijn vrienden spinden heel wat geld bij elkaar

DELFT - Honderdduizenden euro’s haalde Koos van der Burg (80) en zijn spinnende vrienden de afgelopen achttien jaar op voor goede doelen in en om Delft. Zo’n twee maanden na de laatste etappe blikt hij tevreden terug op prachtige acties. 

Door: Alphons de Wit jr.  

Eigenlijk ontstond het idee van de succesvolle acties bij toeval. “Toen ik zo’n twintig jaar geleden met een knieblessure thuis zat, sprak ik met Theo van Leeuwen, die toen trainer was van Concordia en beheerder van het sportcentrum van de TU”, blikt Van der Burg terug. “Hij vroeg me waarom ik niet bij de TU aan mijn herstel kwam werken. Ik begon voorzichtig, maar na een tijdje was ik er meerdere keren in de week te vinden en stapte ik eens op zo’n spinningfiets.”
Een verslaving was geboren. “Dat beviel me ontzettend goed. Door een wijziging in de regels moesten de instructeurs van de TU over een diploma beschikken. Zij gingen op cursus, maar bij de examens viel er eentje af. Theo belde me of ik de vrijgekomen plaats niet wilde innemen. Was ik opeens spininstructeur.”

Lesgeven
Inmiddels zijn we twintig jaar en vele acties verder. “Toen ik de papieren binnen had, heb ik eerst twee jaar in de avonden lesgegeven. Daarna trommelde ik een clubje oud-voetballers op om de conditie op peil te houden. Dat werd een enorm succes en daar ben ik de TU nog steeds dankbaar voor. We besloten er een goed doel aan te koppelen. De eerste keer werd dat het Sophia Kinderziekenhuis. Zaten we daar met vijfendertig man het zweet voor de ogen te trappen. Toen we, na een cheque van 27.000 euro te hebben overhandigd, in de stad kwamen, nodigde Marcel van der Reijken ons uit op de Beestenmarkt. Het was het carnavalsweekend en de Stadsprins stond er klaar om me tot Kabbelaar te kronen.”

Traditie
Het was het begin van een traditie. “Die mannen vonden het leuk en vooral in het winterseizoen gingen we de hal in; in de zomer fietsten we lekker buiten. Ook de goede doelen wisselden af. Bij Inloophuis Debora kwamen we een aantal keer terug, waarbij de editie in 2020 mede door extra inzet van Paul Friskes en zijn netwerk zo’n veertigduizend euro opleverde. Verder stapten we op de fiets voor framerunners voor AV ‘40, KiKa, elektrische rolstoelen voor Basalt, Willem Felsoord en dit jaar voor het Hospices in Delft en Pijnacker.”
En de sfeer was altijd goed. “Het was altijd beregezellig en als je naar de deelnemers kijkt, dan hadden we zeker in de beginjaren een heel goed voetbalelftal van mannen op leeftijd kunnen samenstellen dat nog op redelijk niveau mee zou kunnen. Vrouwen waren er ook altijd bij. Helaas zijn ons gedurende de jaren ook heel wat deelnemers ontvallen. Dat heeft er natuurlijk wel ingehakt.”

Laatste kunstje
Half mei kwam er een eind aan Koos’ spinningactiviteiten. “We waren al even gestopt bij de TU, maar ik werd door Paul van den Brink benaderd of we niet nog een keer wilden spinnen bij RKDEO. Toen Wippolder daar lucht van kreeg, wilden zij ook wel en uiteindelijk hebben we rondom zeven derby’s gespind. Het mooie daaraan was dat we eerst een uur met de mannen van de TU spinden en daarna met clubcoryfeeën, zodat er ook nog een soort van reünie ontstond. We eindigden half mei op het Brouwplein met de uitreiking van de cheque aan de Hospices. Het mooie was dat De Laatste Eer in verband met het jubileum het bedrag afrondde naar een prachtige vijftienduizend euro en als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog de Delftse Sportspeld uitgereikt, die een mooi plaatsje heeft gekregen naast mijn Elfstedenkruisje.”
Wie denkt dat Van der Burg stil gaat zitten, heeft het mis. “Want ik blijf fietsen op de toerfiets en de mountainbike. En waarschijnlijk zal ik ook nog wel toertochten organiseren, want het is veel leuker om samen onderweg te zijn.”