Delft en de slavenhandel

Vorige week bleek uit diepgaand onderzoek van de gemeente Delft dat onze stad betrokken is geweest bij de slavenhandel. Stamvader van een Delfts geslacht dat zich in de West vestigde was Samuel Stuyling.

Door Jeroen Stolk

Samuel stamde uit een Delfts ridderlijk geslacht en woonde bij zijn huwelijk in 1658 nog in Delft. Maar al snel vestigde hij zich met zijn vrouw in Amsterdam “op ‘t water” alwaar ook hun kinderen geboren werden. Twee van hun zonen, Johannes en Cornelis, zouden een meisje uit het geslacht Specht trouwen. Zowel het geslacht Specht als Stuyling zou macht en aanzien verwerven op Curaçao. Het was een onrustige tijd op Curaçao tussen 1716 en 1750. Slavenopstanden teisterden het eiland. Eindelijk leek de rust te zijn teruggekeerd maar toch bleek het noodzaak om in 1766 “de overlast van negers en mulattenslaven” tegen te gaan door hen te verbieden met stokken en knuppels rond te lopen. Ook op Bonaire broeide het. Vooral de slechte behandeling van de slaven door commandeur Theunis Dirksz. Koek was er de oorzaak van dat in 1765 een zestigtal slaven, waaronder een vrouw, hun werk in de steek lieten en gewapend met messen, stokken en lansen de bossen in vluchtten. Dit aantal lijkt gering maar omvatte bijna de gehele mobiele slavenbevolking van het eiland. De slaven wilden alleen maar tevoorschijn komen wanneer zij de gouverneur te spreken kregen. Deze gouverneur, Jean Rodier, was echter niet van plan zelf naar Bonaire af te reizen en gaf Commissaris van de Slavenhandel Cornelis Stuyling opdracht orde op zaken te stellen. Stuyling nam geen halve maatregelen. Hij schakelde een Franse priester in als bemiddelaar en inventariseerde de grieven van de slaven. Hieruit kwam naar voren dat het de slaven vooral te doen was om een einde te maken aan de gehate praktijken van Koek en zijn vice-commandeur Everts die onder meer de medische zorg voor de slaven boycotten. Zij waren bij de slaven zeer gehaat. Stuyling zorgde ervoor dat er een zorgvuldig opgesteld verslag naar de Hollandse autoriteiten ging waarna de opstand zonder bloedvergieten kon worden beëindigd.