<p>Foto: Willem de Bie</p>

Foto: Willem de Bie

Dubbel Delft: 27/11

DELFT - Het bovengrondse NS-station Delft Centrum had twee perrons voor personenvervoer. Ooit hoorde het bij van die stationnetjes waar twee perrons synoniem zijn aan een lokaal boemeltje dat eens in het uur stopte. Waar dan enkele passagiers instapten. Dat is nu wel anders: enkele tientallen malen per uur razen er ondergronds treinen voorbij waarvan het merendeel ook stopt. Delft is een druk station. Niet alleen voor forenzen, studenten en toeristen maar ook goederenvervoer van en naar de Rotterdamse haven. Niet voor niets zijn de spoorijzers flink wat meters onder de grond verdwenen. Tot volle vreugde van heel wat Delftenaren die hun huis langs het spoor(viaduct) hadden staan. en een tracélengte van 3400 meter. De eerste trein passeerde station Delft in 1847. Begin 2015 sloot het voormalige stationsgebouw haar deuren. Inmiddels is dit prachtige rijksmonument uit 1885 nieuw leven ingeblazen. Eind 2018 opende Pavarotti haar restaurant en wijnbar in de voormalige stationshal, met een terras in Park Spoorloos, een fraaie groene voorziening waar veel gebruik van wordt gemaakt. De eerste verdieping van het gebouw is getransformeerd tot een drietal loft-kantoorruimten. Het rijksmonument ligt op een prachtige plek in de stad, direct naast het nieuwe station Delft, grenzend aan het toekomstige Van Leeuwenhoekpark en vlakbij de binnenstad. En andere wijken, zoals het Westerkwartier, waar qua uitzicht het spoorviaduct plaatsmaakte voor het stadskantoor, het nieuwe station en middelhoge nieuwbouw, zowel links als rechts van het oude stationsgebouw. Delft heeft natuurlijk ook een Stationsplein; het eerste Stationsplein was overigens niet op deze locatie. Aan de noordkant van de Houttuinen, waar Dansschool Wesseling was gevestigd, stond aan het eind van de negentiende eeuw het stationsgebouw van de ‘Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij’. Het pleintje daar heette officieel Stationsplein. Het plein voor het huidige station was onderdeel van de van Leeuwenhoeksingel. Maar zoals het vaak gaat met de naamgeving van straten, lanen, stegen, singels en pleinen, de Delftenaar had het meestal over het Stationsplein. Pas in 1992, meer dan 100 jaar na de bouw van het station, ging de gemeenteraad overstag en werd de naam Stationsplein officieel. 

Meer berichten
 
CustomHtml_1