‘Ik voel me ontzettend thuis in Delft’

DELFT - Het is inmiddels alweer een tijdje geleden, maar in de raadsvergadering van woensdag 24 juni werden de zes wethouders van Delft geïnstalleerd. Naast de twee bekende gezichten werden er deze avond ook vier nieuwe wethouders geïnstalleerd, waaronder Hélène Oppatja (PRO) voor de portefeuille 
Wonen, Bestaanszekerheid en Verbonden Stad. Afgelopen vrijdag was ze exact honderd dagen in functie: “We staan voor flinke uitdagingen, maar ik zit vol energie om de schouders eronder te zetten en samen met de stad aan de slag te gaan.” 

Door: Frank van der Steen

Door haar verleden als gemeentesecretaris in Wassenaar en wethouder in Alphen aan den Rijn neemt Oppatja behoorlijk wat ervaring mee: “Delft heeft een jong college en een jonge gemeenteraad, ik denk dat ik samen met de burgemeester tot de senioren behoor. Ook bestaat het college uit meer vrouwen dan mannen, dat is in Nederland ook niet altijd gebruikelijk. Ik vind het alleen maar mooi dat we zoveel verschillende perspectieven hebben, want ik kan soms nog leren van hoe jongere mensen naar iets kijken en andersom hoop ik dat zij op bepaalde momenten wat hebben aan mijn ervaring. Mijn voordeel is dat ik niet zo snel meer ergens van schrik, als iets vandaag niet lukt proberen we het morgen gewoon opnieuw.”

Kritiek
Zowel voor als na de installatie kreeg de nieuwe wethouder te maken met kritiek op haar woonplaats. Oppatja woont in Rijswijk en gaf in de openbare hoorzitting aan daar te willen blijven wonen: “Via mijn voormalige horecabedrijf leerde ik Delft al goed kennen, en die liefde voor de stad is sindsdien alleen maar gegroeid. Ik ben altijd nauw verbonden gebleven met de mensen en de plekken hier. Sterker nog, een heel groot deel van mijn leven speelt zich hier gewoon af: ik ben in een kwartier op mijn werk, doe hier mijn dagelijkse boodschappen en geniet samen met mijn honden van de prachtige Delftse natuur. Als het nodig is, sta ik er bovendien meteen. Ik woon letterlijk net over de gemeentegrens, dus de afstand is te verwaarlozen. Ik geloof er namelijk rotsvast in dat je je hart volledig kunt geven aan een stad, zelfs als je bed net aan de andere kant van die grens staat.”

Grote verantwoordelijkheid
Eerder gaf Oppatja aan dat ze er als wethouder wil zijn voor de mensen die de overheid het hardst nodig hebben. Ook dit komt ter sprake: “Delft staat in de top vijf van armoedegemeenten, iets wat buitenstaanders zich vaak niet realiseren. Dát zijn de mensen voor wie ik in de politiek zit. Als wethouder wil ik een menselijke, betrokken en duidelijke bestuurder zijn: zichtbaar in de wijk, met een open oor voor de Delftenaar en niet vanuit de ivoren toren van het stadskantoor. Ik wil precies weten wat er leeft en ieders persoonlijke verhaal meenemen voordat ik een besluit neem. Wat mij in de gesprekken tot nu toe heeft geraakt, is hoe ingewikkeld ons stelsel is. Je kunt het gerust een doolhof van formulieren noemen; dat kan en moet eenvoudiger. Iedereen moet in Delft een menswaardig bestaan kunnen hebben.”

Ruimte maken 
Volgens de wethouder moeten er de komende jaren woningen bij: “Delft is prachtig, maar de ruimte is uiterst schaars. Er moeten echt woningen bij! Als ik door de stad loop, vraag ik mezelf constant af hoe we de bestaande ruimte slimmer kunnen benutten. Ik ben er sinds mijn installatie dagelijks mee bezig, dat verandert de komende vier jaar niet. Veel lossen we zelf op, maar we hebben het Rijk hard nodig!” Ook erfgoed staat hoog in het vaandel voor Oppatja: “Dat is een thema waar ik als historicus altijd veel energie van krijg. Delft kent een rijke geschiedenis, van de middeleeuwen tot onze postkoloniale gemeenschappen. Dat betekent dat we oog moeten houden voor de herdenkingsdagen die ertoe doen voor onze inwoners.” Een inclusieve stad betekent voor haar ook dat iedereen mee kan doen op de arbeidsmarkt: “Via ontwikkelbanen bijvoorbeeld! Daarmee kunnen mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt stap voor stap verder komen. Door begeleiding, leren en werken te verbinden, bieden we mensen perspectief op een duurzame baan en vergroten we de bestaanszekerheid.”