Bij nacht en ontij met Ridder Leo Quack

En toen was ik ineens Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Wat een enorme verrassing. Vlak voor mijn laatste bluesfestival in de organisatie had ik me expres extra netjes aangekleed en bij de opening van het festival riep mijn dagcollega me ineens naar voren. Ik wist niet wat me overkwam. Natuurlijk heb ik me vijfentwintig jaar voor het festival ingezet, maar dat vond ik leuk. Net als mijn werkzaamheden voor de corsoboot en het beachvoetbal, toen ik nog in de Oude Jan zat. En in al die jaren hebben gigantisch veel geweldige mensen eraan bijgedragen dat het allemaal succesvol verliep. Alle lof dus voor de organisatieleden, hulptroepen, sponsoren en niet in de minste plaats mijn zoon Vincent. Overigens was het prachtige boeket toen ik het de dag erna op kwam halen bij de Oude Jan ineens spoorloos verdwenen. Blijkbaar heb ik nu al zulke grote fans die dat nodig hebben om aan me te kunnen denken.

Bluesfestival
Al met al was het festival weer een groot succes te noemen. De mensen wisten het festival goed te vinden en ik heb geen wanklank gehoord. Ook theater de Veste werd ondanks het regenachtige weer goed bezocht en het Gospelkoor in de Maria van Jessekerk was zoals elk jaar weer een groot succes. Wat is het toch fijn dat we zoveel geweldige sponsoren hebben die het het publiek mogelijk maken om kosteloos van dit prachtige festival te genieten. Ook de ruimte die ik bij verschillende lokale omroepen in de provincie, maar zeker ook van Brian van Delft on the Move op Omroep Delft kreeg om het festival te promoten was geweldig. Blijkbaar is het festival groot genoeg om er ook van buiten Delft aandacht aan te besteden. Dat is niet zo gek ook, want het festival is na vijfentwintig jaar nog springlevend en brengt tienduizenden mensen naar onze prachtige stad. Het was voor mij een prachtige afsluiter.
Ook het feest dat Martin Reitsma in Volendam organiseerde was meer dan de moeite waard. Koos en ik werden uitgenodigd om bij de uitreiking van de Lifetime Achievement Award voor BZN, Jan Akkerman en The Cats aanwezig te zijn. Prachtig om te zien hoe gepassioneerd muzikanten uit onze gloriedagen nog steeds zijn en om herinneringen met ze op te halen.
Dan was er in onze eigen stad de laatste weken ook weer voldoende te beleven. Zo was er het Apres-skifeest bij de Huug en ook het Highlight Delft festival met verschillende lichtshows was weer een groot succes. Vooral de voorstelling in de Maria van Jessekerk heb ik ademloos bekeken. Wat licht allemaal niet kan doen!

Carnaval
Ik ben overigens niet de enige die is onderscheiden. Hoffotograaf Koos Bommelé kreeg vorige week vrijdag door stichting DCV ‘De Kabbelaar’ uitgereikt voor zijn verdiensten voor het Delftse carnaval. Het werd zeer gewaardeerd hoe hij al die jaren carnaval op de gevoelige plaat heeft vastgelegd. Koos leek aan de foto’s te zien wat overdonderd te zijn en is meteen op pad gegaan. Zo trokken we op vrijdagmiddag langs een aantal Delftse bejaardentehuizen om met de bewoners carnaval te vieren. Prachtig om die mensen te zien genieten.
Ook was er dit jaar weer een optocht. Het is voor de makers van een heel aantal prachtige karren wel jammer dat de rij steeds korter wordt. Het feest is er echter niet minder om. Op verschillende plekken in de stad is het groot feest met verschillende artiesten en natuurlijk vloeit het bier rijkelijk.
Dat was zondagmiddag met het kindercarnaval in STECK en het Congregatiegebouw niet het geval, maar de sfeer was er niet minder om. Ik heb ook enorme bewondering voor De Klinkers en ‘t Zootje die de blaren op hun lippen blazen. Ook bij de kakafonie bij Leuk ben ik altijd weer verwonderd dat de mensen maar rondjes blijven lopen. Op dinsdagavond was het feest uit en heb ik namens de burgemeester de sleutel van de stad weer in ontvangst mogen nemen. Gelukkig zijn de prachtige foto’s van het feest op de site van Delft op Zondag te vinden. Kijk daarnaast in de krant voor alle evenementen die eraankomen.