Delft gevangen door de penselen van Charles Kientz

DELFT - Ons pittoreske stadshart is door de eeuwen heen met menig penseel en camera voor het nageslacht vastgelegd. Alleen al tussen de late middeleeuwen en 1800 woonden of werkten meer dan 700 kunstschilders binnen de Delftse stadsmuren (bron: Scijlder tot Delff). Dat ook heden ten dage getalenteerde schilders de Prinsenstad vereeuwigen zagen we al eerder in deze krant. Vandaag voegen we daar Charles Kientz aan toe. 

Door Jeroen Stolk

Kientz, geboren in 1950 te ’s-Gravenhage, ontdekte het tekenen en schilderen al op zeer jonge leeftijd. Niet verwonderlijk, want ook opa Kientz en oom Jan waren verdienstelijke schilders. Het kon dan ook niet uitblijven dat oom Jan zijn neefje de kneepjes van het vak bijbracht. Wat hij eveneens van zijn oom leerde was het gegeven dat, hoe goed een kunstschilder ook is, er maar zelden een inkomen uit gegenereerd kan worden. Op dit punt is er dus weinig veranderd in de loop der eeuwen. Charles besloot daarom het schilderen hobbymatig te beoefenen en zijn brood te verdienen als analytisch chemicus. Het woord hobbymatig is in dit geval zeker niet inherent aan amateuristisch. Het tegendeel is waar. Kientz, die met olieverf op linnen schildert, heeft zich in de loop der jaren een iets fijnere penseelstreek aangemeten. Afgezien daarvan bleef zijn werk redelijk gelijk, zowel wat betreft materiaalgebruik als onderwerpen. Bij dat laatste vormden portretten de rode lijn, maar ook zeegezichten en stadsgezichten wist Charles treffend op het linnen vast te leggen. De stadsgezichten betreffen zonder uitzondering Delft, waarbij vooral die in de sneeuw erg tot de verbeelding spreken. Hoewel Kientz al zijn leven lang schilderde is hij zijn schilderijen pas gaan verkopen vanaf 2003. Dit was het jaar waarop hij met zijn Delftse vrouw in het pand Oude Langendijk 35 zijn galerie opende. Opmerkelijk is dat de bescheiden kunstschilder zijn talent niet promoot of uitbuit. Slechts één maal exposeerde hij zijn werk. Dat was in 2018 in het Reinier de Graaf ziekenhuis. Een jaar later sloot hij zijn galerie en ging hij minder schilderen. Hopelijk komt er in de toekomst nog een expositie, want heel Delft moet toch mee te kunnen genieten van het werk van deze schilder.