Delftse driemaster

DELFT - Wie er oog voor heeft ontdekt zo af en toe tussen het grauwe beton een pareltje van architectuur. Zo staat er tussen de hoogbouw in Delft-Zuid een klein gebouwtje dat totaal afwijkt van alles eromheen. 

Door Jeroen Stolk

Het wordt onmiskenbaar gebruikt voor tandzorg, zoals de tekst op de gevel laat weten. Maar was dit altijd al zo? Wat is het verhaal achter dit opmerkelijke bouwwerk? 

Hiervoor moeten we terug naar het jaar 1969 toen we in de Delftse Post van vrijdag 3 oktober konden lezen dat “een uitzonderlijke driemaster was afgemeerd aan het Delflandplein”. Vanaf zaterdagochtend 4 oktober om 09:00 uur werd de nieuwsgierige klant verwelkomd in dit gloednieuwe kantoorpand van de ABN (Algemene Bank Nederland). Men had kosten noch moeite gespaard om er iets bijzonders van te maken. De bouw was een jaar eerder aangevangen en de architect was Lex Haak. 

Door een soort slotgracht om het pand leek de driemaster daadwerkelijk op het water te drijven. Zelfs aan (goud)vissen in het water was gedacht. Maar onze driemaster lijkt ‘zinkende’, want helaas is alles vergankelijk. Binnen is de uitstraling inmiddels behoorlijk gedateerd, terwijl de ‘slotgracht’ ook niet meer de grandeur van weleer heeft. Jongetjes met schepnetjes hadden het op de goudvissen voorzien terwijl volwassenen er hun afval in dumpten. Balorige tieners schepten er genoegen in winkelwagentjes in het grachtje te ‘parkeren’. Wat rest is het aangezicht van een mooi stukje architectuur.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in Delft anders bekeken deel 3.