De metamorfose van Delft in twintig jaar

DEN HOORN- “De gemeente Delft doet het echt goed”, aldus Cor van Leerdam van Van Leerdam Makelaardij en Advies in zijn visie op de hoofdlijnen van de ruimtelijke (woningbouw)ontwikkelingen in de Delftse regio. Aanpak en daadkracht verschillen enorm per gemeente, zo ziet hij.

Twintig jaar geleden had Delft geen ruimte meer om bouwplannen te realiseren. De sloop van het spoorviaduct in ruil voor een ondergrondse treintunnel, en het grotendeels verkeersluw maken van de binnenstad in ruil voor meerdere parkeergarages, zorgden voor een metamorfose. Dit in combinatie met o.a. de sloop van de Irenetunnel en herinrichting van de directe omgeving, de realisatie van het nieuwe Reinier de Graaf ziekenhuis en de aansluiting van de Reinier de Graafweg naar de A-4, resulteerde in een enorme ruimtelijke ontwikkeling met heel veel gerealiseerde nieuwbouwwoningen als gedeeltelijke kostendekker van die ontwikkelingen. Daarnaast is de ontwikkeling van De Schieoevers opgepakt en zijn de banden met de TU zodanig aangehaald, dat ook Delft Zuid zich gestaag ontwikkelt.

Pijnacker, Nootdorp en Delfgauw hebben zich gezamenlijk ontwikkeld tot een grote regiobuur van Delft. Tussen 2002 en 2024 nam, door de realisatie van veel nieuwbouwwoningen, het inwoneraantal toe van 35.000 naar 58.000. Pijnacker-Nootdorp toonde veel daadkracht en boekte resultaten door in nauw overleg met het provinciebestuur te opereren. O.a. tuinbouwlocaties werden opgeofferd en de centra van de dorpen aangepakt. Dit resulteerde in veel nieuwbouw, waaronder ook een acceptabel percentage sociale huurwoningen. De ontwikkeling zet zich in deze lijn nog steeds voort.

Hoop op visie voor Schipluiden en Maasland
Midden Delfland heeft vele jaren haar handen vol gehad aan de ontwikkeling van de Harnaschpolder, waar glastuinbouw werd ingeruild voor een mega regionale rioolwaterzuiveringsinstallatie, grootschalige woningbouw en bedrijvenontwikkeling. O.a. ten behoeve van de gemeentelijke portemonnee werden veel dure woningen gerealiseerd, maar nauwelijks sociale- en starterswoningen. Over het centrumplan voor Den Hoorn werd twintig jaar gesteggeld. Gedurende de laatste twaalf jaar werd het maken van een visie voor de toekomstige woningbouwontwikkeling van de dorpen Schipluiden en Maasland vergeten, of in elk geval niet gepresenteerd. Daar waar veel energie werd gestoken in grootschalige plannen voor o.a. de huisvesting van asielzoekers, werd mijns inziens verzuimd om de ontwikkeling hiervan te koppelen aan medewerking van hogere overheden (provincie) voor de ontwikkeling van woningbouwlocaties t.b.v. de dorpen Schipluiden en Maasland. Met name in Schipluiden doet dat zich nu gelden door een leegloop van bijvoorbeeld scholen, winkels en kerken, omdat jongeren genoodzaakt zijn om naar elders te vertrekken. Hetzelfde doet zich in iets mindere mate voor in Maasland. De bevolking van beide kernen wacht met smart op die woningbouwvisie en snelle realisatie daarvan, waarin ook de belangen van starters en huurders niet worden vergeten.

Rijswijk heeft de visie en het geluk gehad het tuinbouwgebied Sion en ‘t Haantje te kunnen ontwikkelen. Daar is een mooi ruimtelijk woongebied ontstaan (o.a. Rijswijk Buiten) met duizenden mooie woningen en appartementen. Ook Rijswijk heeft echter overwegend dure woningen gebouwd en verzuimd om ook een acceptabel percentage sociale woningen te realiseren.