Het Delftse geslacht Stuijling (8) en Rembrandt van Rijn

Twee weken geleden verhaalden wij hier over de Delftse notaris Cornelis Lambrechts Stuijling wiens nageslacht zich op Curaçao vestigde. Zelf was hij met zijn zoon Samuel via Marokko in Nederlands Brazilië beland alwaar zij zich richtten op de suikerhandel. 

Door Jeroen Stolk

Cornelis zou zijn vaderland nooit meer terugzien want hij overleed in 1648 in Brazilië. Zoon Samuel overleefde het Braziliaanse avontuur wel en keerde terug naar Delft. Na zijn huwelijk vestigde hij zich als notaris in Amsterdam waarmee hij in de voetsporen trad van zijn vader. Blijkens twee brieven kwam Samuel daar in contact met Rembrandt van Rijn. Het gaat in deze brieven uit 1656 om het terugvorderen van geld, dat Rembrandt verschuldigd is aan chirurg Daniel Fransen. Het lijkt er op dat Samuel Stu(ij)ling tussen beiden heeft bemiddeld, waaruit volgt dat Rembrandt en Samuel elkaar kenden en mogelijk zelfs bevriend waren. Genoemde brieven zijn te vinden in het boek ‘The Rembrandt Documents’ op pagina’s 393 en 394. Hoe Samuel aan zijn naam kwam is overigens reden tot speculatie. Deze voornaam kwam voordien niet in het geslacht Stuijling voor. Vermoedelijk is hij vernoemd naar de Joods-Marokkaanse diplomaat, koopman en kaper Samuel Pallache, in wiens gezelschap Samuel en zijn vader naar Marokko en Brazilië reisden. Pallache kan tevens zijn ingang naar Rembrandt van Rijn geweest zijn, immers Rembrandt heeft Pallache ooit geschilderd. Door het ijlings vertrek van de Hollanders uit Brazilië verloren zij veel van het geld en goed. De Staten Generaal stelde een schadevergoedingsregeling in voor deze burgers die hun goederen en landerijen verloren hadden in Pernambuco. Zij konden daartoe een verzoek tot schadevergoeding indienen. Samuel deed dat op 3 maart 1663.