Het Delftse geslacht Stuijling (5) van Delft tot Curaçao

Het geslacht Stuijling vestigde zich vermoedelijk in de vijftiende eeuw in Delft, maar lijkt af te stammen van het Oost-Nederlandse geslacht Stelling (Stellinck) dat tot de West-Europese adel behoorde, zij het zeer lage adel.

Door Jeroen Stolk

Stamvader Herman Stelling zal om en nabij 1285 geboren zijn. In het oosten des lands bekleedden zij ambten als schout, drost of kasteelheer. In het westen (Alkmaar) brachten zij, onder de naam Stuyling, burgemeesters voort of waren met een burgemeestersgeslacht aangehuwd. Met name in Delft beoefenden zij, onder de naam Stuijling een beroep uit dat tot medio zeventiende eeuw zeer hoog in aanzien stond, namelijk dat van edelsmid. Na ca.1650 ging men de goud- en zilversmid meer en meer als ambachtsman beschouwen. Jacob Matijsz. Stullinck en Cornelis Andriesz. Stuling (varianten op de naam Stuijling) waren al in de eerste helft van de 16e eeuw als goudsmid actief. En omstreeks 1600 was ene Gerrit Stoeling als goudsmid werkzaam in Zwolle. Een nazaat van het Delftse geslacht, Willem Lodewijk (1863-1937) was als goudsmid zelfs op Curaçao gevestigd. Op dit zonnige eiland was het onvermijdelijk dat blank en zwart bloed op een gegeven moment zouden mengen. Omdat men destijds (eind 18e eeuw) anders aankeek tegen huidskleur dan wij nu doen, vormde dit voor het geslacht een dilemma. Enerzijds wilde men onderscheid maken, maar anderzijds konden zij ook het eigen geslacht niet verloochenen. De oplossing werd gevonden in het verhaspelen van de familienaam. Stuyling werd zodoende omgevormd tot Lingstuyl. Zo bleef duidelijk dat zij afstamden van Stuyling terwijl het evident was dat de gemengde letters van de familienaam het gemengde bloed weergaven. De hierboven genoemde Willem Lodewijk droeg dan ook met trots de naam Lingstuyl. Volgende week deel 6 in deze serie: aanzien op Curaçao.