DHC is de terechte kampioen van de vierde klasse
DELFT - Een verrassing was het allang niet meer: de vraag was niet óf maar wanneer DHC het kampioenschap in de wacht zou slepen. Afgelopen zaterdag was het zover: er werd met 2-3 van LSVV '70 gewonnen en sleepten de mannen van Cor Lems het kampioenschap in de wacht.
Door: Alphons de Wit jr.
En dat leidde uiteraard tot blijde gezichten, niet alleen bij de spelers en staf, maar ook bij oer-DHC'er Wicher Schreuders. "We hebben er even op moeten wachten, want in 2007 werden we voor het laatst kampioen. Dat was in de tweede klasse en we speelden toen 2-2 tegen Woerden. Ik gun het de spelers, de staf en iedereen die de club een warm hart toedraagt van harte, maar van het kampioenschap ben ik niet emotioneel geworden."
Emoties
Toch waren er wél emoties. "Dat heeft te maken met mijn broer Dik, die er vandaag niet bij kon zijn. Ik ben afgelopen week nog naar Leiden gereden om te kijken of er een geschikte plek was waar hij de wedstrijd in zijn rolstoel kon bekijken, maar die was er niet. Nu heeft hij het moeten doen met mijn verslag op Omroep Delft. Het feit dat we ons niet meer samen voor de club kunnen inzetten, zoals de bedoeling was, doet pijn. En dat was zaterdag extra voelbaar. Het kampioenschap van de vierde klasse op zich emotioneert me niet, maar het is een eerste beginnetje op een hopelijk langere weg terug omhoog."
Tevreden
Trainer Cor Lems was na afloop uiteraard een tevreden man. "Vorig jaar is het in de laatste tien wedstrijden helaas niet gelukt om degradatie af te wenden. Dat betekende dat het doel voor dit seizoen was om te promoveren. Een kampioenschap is de snelst mogelijke manier om dat voor elkaar te krijgen en het is lekker als je dat op deze manier doet en niet nog de nacompetitie hoeft te spelen."
De oefenmeester zag al snel dat het goed was. "Ik zag Vredenburch van tevoren als onze belangrijkste concurrent en daar hebben we redelijk snel afstand van genomen. Uiteindelijk denk ik dat de individuele kwaliteiten van een aantal van onze jongens de doorslag gegeven, al denk ik dat zij ook alleen maar kunnen excelleren doordat het collectief zo sterk is."
Uiteindelijk is de oud-prof trots. "Natuurlijk ben ik trots. Dat ben ik ook om de andere zeven promoties die ik, al dan niet met een kampioenschap, heb behaald. We gaan komend seizoen met DHC naar de derde klasse. Ik denk dat we daar met deze selectie echt niet misstaan en ik denk zelfs dat we in de breedte alleen maar sterker worden."
De club is echter nog niet op het niveau waar Lems vindt dat het thuishoort. "Vroeger speelde ik hier als speler van CVV in de hoofdklasse en stonden er hier vierduizend man langs de lijn. Dat zijn er nu wat minder, maar de club zit op alle fronten in de lift."
Ontlading
Ook aanvoerder Jelle Pearson was na afloop enthousiast. "Voor mij was het een bijzondere wedstrijd. Als centrale verdediger scoor je niet heel vaak, dus als je dat in de kampioenswedstrijd wel doet, is dat supermooi. Helaas werd ik ook met twee keer geel naar de kant gestuurd. Toen zij nog de 2-3 maakten, was het nog wel even billenknijpen, maar gelukkig kwam het goed."
Na afloop was de ontlading dan ook groot. "Supporters hadden voor vuurwerk gezorgd, er was champagne en er waren sigaren. Ook wilde iedereen met de kampioensschaal op de foto. Het was mooi om te zien dat bij supporters, die de club al decennialang volgen, emoties ontstonden."
Voor Pearson smaakt het kampioenschap naar meer. "In de drie jaar dat ik hier nu speel ben ik twee gedegradeerd en nu is er wat te vieren. Van tevoren waren we favoriet, maar je moet het toch nog maar even doen. Al met al stonden we er op de momenten dat het moest en zijn we de verdiende kampioen."