Lynn van Wijk
Lynn leerde opnieuw om te voelen en schreef het boek ‘Mijn papa is een ster’ - over verlies, verdriet en voelen.
Vanwaar deze foto?
Op deze foto lees ik mijn dochtertje voor uit mijn boek ‘Mijn papa is een ster’.
Waar gaat het boek over?
Het verhaal gaat over Pinnetje die haar vader plotseling verliest. De dokter zegt dat hij een ster is geworden. Pinnetje wil dit meisje met een sterrenvader niet zijn. Ze ontmoet Vlinder, die haar beetje bij beetje met dit verlies leert om te gaan. Het boek zit vol praktische tools, yogaposes en krachtige boodschappen.
Wat heeft je geïnspireerd om het boek te schrijven?
Mijn vader is overleden toen ik heel jong was. Dat was een veel te grote last om te dragen en ik ben toen heel onbewust gedissocieerd van mijn gevoel. Pas toen ik zelf moeder was, kwam het weer naar boven. Ik heb nooit geleerd om naar mijn lichaam of mijn gevoel te luisteren, maar toen mijn lichaam mij letterlijk stop zette, moest ik wel leren voelen. Ik ben in therapie gegaan om te leren voelen, waardoor mijn lang weggestopte verdriet naar boven kwam. Ik kwam in een verlaat rouwproces. Alles wat ik daarin geleerd heb, heb ik in het boek verwerkt - in de vorm van praktische tips.
Hoe komt dat naar voren in het boek?
Deels door de vlinder, die Pinnetje vragen stelt als: ‘Hoe voel je je?’ en ‘Wat heb je nodig?’. De vlinder leert haar ook dat het oké is om verdrietig, bang of boos te zijn, en dat het helpt om je gevoelens met anderen te delen en te vragen om hulp. Daarnaast heb ik ook gewerkt met bepaalde kleuren, yoga-poses en visualisaties. Zo zoekt Pinnetje samen met de vlinder de natuur op, omdat groen zorgt dat je je veilig voelt. De lucht heeft ook bepaalde chakrakleuren. En als Pinnetje leert om te voelen, ligt ze in een ‘butterfly pose’ zodat ze zich openstelt. Alles heeft een betekenis, maar niet alles wordt letterlijk benoemd.
Voor wie is het boek bedoeld?
Het is voor een breed publiek geschikt. Eigenlijk heb ik het geschreven voor kinderen vanaf 8 jaar, die het dan zelfstandig kunnen lezen, maar ik lees het nu ook voor aan mijn dochtertje vijf en zij vindt het heel mooi. Ik denk dat het veel verschillende lezers - ook volwassenen - aanspreekt, omdat het toepasbaar is op iedere vorm van verlies en verdriet. Er zijn veel mensen die nooit geleerd hebben om te voelen. Omdat dit een kort en visueel verhaal is, komt de boodschap echt binnen. Ik wil zo veel mogelijk mensen inspireren om te leren voelen, en daarbij verschillende dingen uit te proberen om te kijken wat bij hen past.
Is het boek al uit?
Ja, op zondag 15 september is het boek gelanceerd tijdens een besloten feestje. Ik heb vooral de mensen uitgenodigd die mij echt hebben geholpen in dit proces of die dicht bij mij stonden toen ik jong was, en ook mijn psycholoog en emotietherapeut. De illustrator, met wie ik samen drie jaar lang aan dit boek heb gewerkt, heeft ook een paar mensen uitgenodigd die haar hebben geholpen in het illustratieproces.
Waar kunnen we het boek vinden?
Op mijn website:
www.tofeelmore.nl.
Als ik burgemeester van Delft was…
…zou ik het verplichten dat er op iedere school minstens twee uur per week aandacht wordt besteed aan de emotionele ontwikkeling van kinderen, in verschillende vormen, over hoe ze met hun emoties omgaan, hoe ze die moeten uiten en dat de emoties er mogen zijn.