Hemd van het Lijf: John Kuipers

10 juni 2023, 10:00 Algemeen Hemd van het lijf

John Kuipers is schrijver en won met zijn thrillerdebuut ‘Musserts schaduw’ de Gouden Strop 2023.

Waarom hier op de foto?
Ik ben hier omringd door wat ik doe: heel veel lezen en heel veel schrijven. Dat heb ik heel mijn leven gedaan. Ik weet niet precies hoeveel boeken er staan, maar ik schat zes- of zevenduizend. Deze ruimte is een beetje mijn ziel, denk ik altijd. Hier werk ik, hier schrijf ik en hier doe ik mijn research. Dit is voor mij de plek der plekken.

Waarmee sta je op de foto?
Dit is de Gouden Strop, de belangrijkste thrillerprijs van Nederland. Een jaar geleden schreef ik mijn eerste thriller, ‘Musserts schaduw’. Ik kreeg bijzonder goede recensies en zat ineens achter allemaal radiomicrofoons, dus ik had wel door dat ik een goed boek had geschreven. Nu heb ik gelukkig ook een hele goede uitgever, uitgeverij Cargo, onderdeel van de Bezige Bij, maar dat ik deze prijs zou winnen had ik niet bedacht. De concurrentie in thrillerland is groot. Nederland telt meer dan tweehonderd geregistreerde thrillerschrijvers en er komen dus ontzettend veel thrillers op de markt.

Hoe lang schrijf je al?
Ik ben veertig jaar journalist geweest bij het ANP. Ik heb ook andere boeken geschreven, onder andere een biografie van een Delftenaar, Jan Timmerman, en twee verhalenbundels. Dat is wel allemaal alweer lang geleden. Ik had het altijd zo druk met werk dat ik helemaal geen tijd had om te schrijven. Vijf jaar geleden ben ik gestopt met de journalistiek en ben ik mezelf op het schrijven gaan toeleggen, maar dat het zo’n vlucht zou nemen, had ik ook niet gedacht.

Hoe kwam je eerste thriller tot stand?
Het idee stamt al uit de jaren ‘80. Ik schreef in die jaren heel veel over de Tweede Wereldoorlog. De bezetting en de bevrijding waren toen namelijk veertig jaar geleden. Dat leverde in die periode een ongelooflijke hoos aan oorlogsboeken op, die allemaal op mijn bordje belandden. Ik realiseerde me dat ik alleen maar non-fictie voorbij zag komen, en het leek mij juist leuk om fictie te schrijven over de oorlog. In ‘88 of ‘89 ben ik aantekeningen gaan maken voor personages, plots, thema’s en verhalen… Dat werd een behoorlijke stapel. In 2014 ben ik voorzichtig begonnen aan het schrijven van het eerste deel. Op het moment dat ik mijn eerste manuscript aanbood, had ik al tien verhalen liggen. Toen heb ik Thomas Ross benaderd, die me voorstelde aan Cargo, zijn eigen uitgever, en zo is het balletje gaan rollen. Dat is nu twee jaar geleden, en één jaar geleden lag het eerste deel in de boekhandel.

Hoe combineer je feiten met 
fictie?
Door heel veel research te doen. Ik wist al wel veel, ik heb een tijdje geschiedenis gestudeerd, maar nooit genoeg. Je weet nooit genoeg. Ik hecht eraan dat alles feitelijk klopt in mijn boeken. Een verhaal schrijf ik vrij snel, maar met research ben ik veel langer bezig. Daarvoor gebruik ik teksten, maar ik ben veel blijer met foto’s. Foto’s liegen niet.

Kun je kort iets vertellen over ‘Musserts schaduw’?
Het is geen oorlogsboek, vol kanongebulder, maar een boek dat zich in de oorlog afspeelt. Het gaat over een moordzaak, en de hoofdpersoon, Charlie, is een ruim twee meter lange, onhandige, Haagse politieman. Hij is wel intelligent, maar heeft veel tijd nodig om de zaak op te lossen. Ik heb lang gesleuteld aan wie hij moest zijn, en ik heb hem heel veel humor meegegeven. Het mag zich dan afspelen in de oorlog, maar je kunt wel veel lachen tijdens het lezen van dit boek. ‘Musserts schaduw’ is het eerste deel van wat een vijfdelige serie zal worden, en speelt zich af in 1940. Deel twee is ‘Het bedrog van Göring’, dat afgelopen donderdag is uitgekomen en zich afspeelt in 1941. De vijf delen volgen elkaar op in tijd, en voor elk van de delen heb ik een apart thema gekozen. Alle grote onderwerpen uit de Tweede Wereldoorlog komen voorbij: de NSB, kunstvervalsing, de jodenvervolging…

Als ik burgemeester van Delft was…
…zou ik een aantal zaken aanpakken. Ik vind Delft een prachtige stad, maar het is vies, vuil, en veel te vol met toeristen en horeca. Alle winkelpandjes worden in een hoog tempo weggegeven aan de horeca, en die duizenden toeristen veroorzaken veel onrust en laten een enorme berg afval achter.