Dubbel Delft
Er is zo ongeveer niets van terug te vinden, maar ooit, zo rond het wisselen van de negentiende naar de twintigste eeuw, reed er een heuse stoomtram via het Noordeinde en de Oude Delft naar de andere kant van de stad. En, zoals op de linkerfoto aan de rails in de straat is te zien, vlak langs de Oude Kerk.
De Nieuwe Kerk was ooit te klein om alle Delftse gelovigen te herbergen; daarnaast was de kerk veel meer vervlochten met het maatschappelijk leven dan nu. Alles gebeurde er. Er werd gedoopt, gepreekt, getrouwd, begraven, gebeden, gebiecht en vergaderd. Er was in die tijd ook geen scheiding tussen kerk en staat. In 1240 werd daarom begonnen met de bouw van de Oude Kerk. Doordat er in die tijd veel oorlogen werden gevoerd duurde het uiteindelijk nog zo’n driehonderd jaar voordat de kerk voltooid werd. Langs het water van de Oude Delft woonden al sinds de Middeleeuwen mensen in kleine boerderijen op kleine terpen, een soort bulten van aarde. Doordat de bevolking groeide, groeiden ook de terpen uit tot een langgerekte bult. Ergens in de historie is men een kerkje gaan bouwen waar nu de Oude Kerk staat. Bij een vroegere restauratie zijn in het middenschip resten gevonden van de fundamenten van dat kerkje. Zo’n zevenhonderdzeventig jaar later staat de Oude Kerk, dankzij veel restauraties, nog steeds overeind. Een beetje scheef, dat wel. Waarschijnlijk is de kerk al tijdens de bouw scheef gaan zakken. Er zit een soort knik in de toren die dat duidelijk maakt. Toen bleek dat de toren niet verder verzakte is men gewoon recht verder gaan bouwen. Een goede gok, want schever dan toen is de toren nooit gezakt. Het is overigens het oudste stenen gebouw in de Prinsenstad, dat enkele jaren geleden vrij ingrijpend werd gerenoveerd. Mr. Pieter van Vollenhoven heropende de Oude Kerk in september 2000, waarbij hij stelde dat de restauratie zó succesvol was dat hij zich afvroeg of we nog wel moeten spreken van de ‘Oude’ Kerk. Hopelijk is deze restauratie succesvoller dan die tussen 1949 en 1960 werd uitgevoerd. Daarbij werden zo hier en daar verkeerde materialen en middelen gebruikt waardoor opnieuw restauratie nodig was. En voor wie rond de Oude Kerk toch nog met de tram wil is de keus nog ouder dan de stoomtram: de paardentram.
