Delft op zondag

Eric Sanders, Michel Kossen, Patrick Graafmans en hun machines zorgen er dagelijks voor dat Golfbaan Delfland er spic en span bij ligt. (foto: Jesper Neeleman) DELFT – Een goede ondergrond is voor golfers net zo belangrijk als een goed biljartlaken dat voor een biljarter is. Daarom zijn er op Golfbaan Delfland dagelijks elf mannen in de weer om het gras er als een biljartlaken bij te laten liggen.

Het onderhoud aan het gras heet in de golfsport ‘greenkeeping’. De lieden die zich uitsloven voor zo’n mooie grasmat heten greenkeepers. Golfbaan Delfland heeft dat werk uitbesteed aan de firma Heijmans, een gespecialiseerd bedrijf uit Gelderland dat verschillende golfbanen onderhoudt. Dat onderhoud is, legt hoofd-greenkeeping Eric Sanders uit, meer dan alleen ‘een beetje grasmaaien’. “Want dat denken mensen vaak”. Herman van der Vlis, de directeur van Golfbaan Delfland, is het met hem eens. “De greenkeeper is eigenlijk de belangrijkste factor van de baan. Als die er een zootje van maakt, komen de klanten niet terug”, weet hij. 
Niemand vindt het namelijk leuk om een op het oog makkelijke slag mis te zien gaan door een polletje of een andere onregelmatigheid die niet in de ‘green’ thuishoort. “Een slechte baan is gewoon niet leuk. Als de bal bijvoorbeeld op een kale plek ligt, mag je ‘m niet oppakken en ergens anders neerleggen”, zegt Van der Vlis. Met name de green (het gebied rond de hole), en de tee (de afslagplaats) moeten er keurig bij liggen. Voor alle verschillende stukken baan zijn machines ontwikkeld die het gras op verschillende maaihoogtes afsnijden. Een goed machinepark dat deze klus aankan kost, zo laten we ons vertellen, zo’n 700.000 euro. “Het onderhoud is dan ook onze grooste kostenpost, we zijn er meer geld aan kwijt dan aan het personeel”, geeft Van der Vlis aan.

Van 1 maart tot 1 oktober zijn er steeds elf greenkeepers bezig met de baan. “Dat is de drukste tijd, want dan groeit het gras het hardst”, vertelt Patrick Graafmans van de firma Heijmans. Het maaien van de baan is geen kinderachtige klus. Niet alleen omdat er voor elk stuk baan een andere machine nodig is, maar ook omdat Golfbaan Delfland inmiddels zo’n honderd hectares telt. Van der Vlis. “Dus als je het ene stuk net hebt gemaaid, is het andere stuk alweer aangegroeid.” Er is voor de greenkeepers, los van het maaien, trouwens altijd wel werk aan de winkel. “Je ziet altijd wel íets. Een baan is nooit af”, weet Sanders als geen ander. Zo komen ze nog wel eens losgeslagen graspollen tegen, van golfers die even niet helemaal scherp waren. Daar kunnen ze bij Golfbaan Delfland, vertelt de directeur, wel eens pissig om worden. Wie finaal mis slaat moet het losgeslagen stuk gras namelijk weer terugleggen. Een kleine moeite, maar niet iedereen houdt zich aan die regels. “We moeten daarom, vooral in de winter, wel eens wat gaten opvullen en schade herstellen”, vertelt Graafmans. Verder gaan de greenkeepers in het najaar en de winter snoeien en samen met golfbaanarchitect Gerard Jol kijken hoe de baan en de bunkers nog aantrekkelijker gemaakt kan worden. En dan moeten ze er ook nog voor zorgen dat het gras ziektevrij is en er niet – letterlijk – vreemde grassoorten aan komen waaien. Van der Vlis: “Eigenlijk is een greenkeeper ook een beetje een grashuisarts.” (JN)