Marloes van Heemskerk aangeslagen na afgeslagen aanval van agressieve honden
DELFT – Honden hòren aangelijnd te zijn, maar daar houdt niet iedere hondenbezitter zich aan. Wat voor gevolgen dat kan hebben, ondervonden Marloes van Heemskerk en haar twee zoontjes toen ze vorige week donderdag werden aangevallen door drie agressieve honden.
De 39-jarige Delftse was donderdagmorgen, zoals zo vaak, aan het hardlopen in het park tussen de Mozartlaan en de Van Rijslaan. Haar twee zoontjes van drie en vijf jaar fietsten met hun moeder mee. “M’n oudste zoontje hoorde in de verte al huilende en blaffende honden”, vertelt een nog altijd aangeslagen Marloes van Heemskerk. Haar oudste zoontje hoorde het goed. “Op een gegeven moment kwamen er drie grote honden uit de bosjes. Ze begonnen te grommen, te blaffen en happende bewegingen naar m’n oudste zoon te maken. Eén hond beet ‘m in z’n been, dus ik greep in. Daarna ontstond een soort gevecht. Hij wilde m’n zoontje maar niet loslaten.” Zoals Van Heemskerk haar zoon niet in de steek liet, zo hielpen ook de honden elkaar. Dus lag Van Heemskerk op haar zoon, terwijl ze drie honden van zich afschopte en wegduwde. “Voor m’n gevoel duurde het heel lang. Ze bléven ons aanvallen. Na een tijdje zag ik in de verte een vrouw met een rode jas aan komen lopen. Ze liep heel langzaam, dus ik riep dat ze op moest schieten.” Toen ze er eindelijk was, hielden de honden op. De vrouw bood haar excuses aan en vertelde dat ze niet sneller kon komen omdat ze slecht ter been is. “Maar”, vindt Van Heemskerk, “als je je honden niet aan de lijn houdt, moet je wèl snel kunnen reageren.” Tegen de drie agressoren zei het baasje alleen ‘foei’. “En dat was het.”
Traumatische gebeurtenis
De kleding van haar 5-jarige zoontje zit vol met scheuren en is weinig meer van over. De wond in zijn been hoefde volgens de huisarts net niet te worden gehecht. Zelf zit Van Heemskerk nog helemaal onder de blauwe plekken en de schrammen. Dat is echter nog niet het ergste, vindt ze. “De jongens durven nog steeds bijna niet naar buiten. Ik moet eerst kijken of er geen honden in de buurt zijn. Ik ben zelf helemáál niet bang aangelegd, maar ik ga dat park liever niet meer in. Ik vind het een traumatische gebeurtenis. Het is ook niet echt normaal dat je met drie honden moet vechten.” Ze is in elk geval blij dat ze erbij was. “Hij was steeds naar het gezicht van m’n zoon aan het bijten. Als ik niks had gedaan had ‘ie ‘m helemaal verminkt.”
De meest agressieve hond had tijdens de aanval schuim rond z’n bek. Volgens de huisarts komt hondsdolheid in Nederland niet voor, maar Van Heemskerk is er toch niet helemaal gerust op. “Ik wil daarom graag weten hoe het met de gezondheid van de hond is. Hondsdolheid kan fataal zijn, dus dat moet dan echt worden behandeld.” Ze komt daarom graag in contact met de vrouw in de rode jas die vorige week donderdag met haar drie honden in het park tussen de Van Rijslaan en de Mozartlaan liep. “Niet om haar te berispen, maar omdat ik graag wil weten of haar hond gezond is.” De vrouw kan zich melden via het e-mailadres heemskerk_m@hotmail.com. (JN)
