Delfia, alweer 103 jaar oud, probeert het nu met een piepjonge spelersgroep
DELFT – Liefst 103 jaar bestaat Delfia al. Af en toe lijkt de club op sterven na dood, maar net zo vaak krabbelt de club ook weer op.
Delfia vierde het 103-jarig bestaan met een toernooi. Hoewel, zo'n toernooi organiseert de club elk jaar in de voorbereiding. En het Schiedamse Hermes DVS (dat al 116 jaar bestaat) en het Rotterdamse XerxesDZB zijn trouwe deelnemers. GONA, de Haagse tweedeklasser, was de vierde deelnemer. Een prima ploeg, die dan ook maar gelijk het toernooi won. Delfia eindigde, bescheiden als de club is, op de vierde plaats.
Delfia, het heeft vijf seniorenteams en dat is het dan, is en blijft een gezellige club. Vraag het maar aan Thea Wevers (73). Ze is, zoals gebruikelijk, al vroeg van de partij. Ook al omdat haar man, Piet Wevers, een meer dan bedrijvig baasje is ten bate van Delfia. "Hij doet hier van alles. Schoonmaken, de was, hij is elftalleider". Ook Thea is er uit en thuis bij, als Delfia speelt. "Er moet echt wat zijn wil ik er niet zijn. Dan missen ze me ook. Ja, ik ben gewoon gek van het spelletje. Ik ging vroeger met m'n vader mee. Achterop het fietsje. We woonden in het Westland, gingen we naar Westlandia en zo. Ik kijk ook op TV alles als er voetbal is". Delfia is haar club, "al zowat 46 jaar". Het is er gezellig, al zijn er natuurlijk ook mindere perioden, en de mensen gaan leuk met elkaar om. "Ik zit ook op de kaartclub. Ik heb het grandioos naar m'n zin bij Delfia". Ze is er wel ziek van als Delfia verliest. Hoewel: "Het ligt eraan of het ergens terecht is. Maar als ze het vergooid hebben, baal ik als een stekker. Ik ben ook Feyenoordfan, als ze dan allebei verloren hebben, heb ik helemáál een slechte zondag". Wat dat betreft werd ze op haar wenken bediend, afgelopen zondag, want Delfia kreeg met 5-2 klop van Hermes DVS en Feyenoord verloor van het altijd lastige Excelsior.
Ze ziet haarscherp wat Delfia ervan bakt. "Ik ken misschien een stuk of vier jongens die nu in het eerste spelen". De bekende vertrouwde gezichten zijn vertrokken of spelen nu in het tweede. "De laatste jaren, met die Marokkanen, was het niks meer. Ik vind het niet erg dat ze weg zijn, met al die narigheid". Ja, vindt ze ook, het zijn nu wel erg jonge gastjes. "En waar ik zo bang voor ben: Sloos, de trainer, heeft een hoop van die jongens meegenomen. Als hij dan weer weggaat, neemt hij ze misschien weer mee".
Natuurlijk kent ze de verhalen. Dat het over en sluiten is met Delfia. "Dat zou ik verschrikkelijk vinden. Ik zou niet meer bij een andere club kunnen wennen. Maar ik geloof niet dat het zo'n vaart loopt. We bestaan al 103 jaar, ze hebben dat al zo vaak gezegd, maar we zijn er nog steeds".
'ER ONTBREKEN VEEL VERTROUWDE GEZICHTEN'
Ook Erwin de Graaf, voorzitter ad interim van Delfia, wordt wel 's moe van de verhalen over zijn club. Zijn club, ja, want hij (38) is al sinds z'n vijfde lid. Hij voetbalde er, al was hij geen echte hoogvlieger. "Toen Chris Treling hier trainer was, heb ik een half jaar in het eerste gespeeld. Ik was geen vaste basisspeler". Maar dit nemen ze hem nooit meer af: "Als je in je debuutwedstrijd, dat was tegen Scheveningen, een doelpunt vanaf veertig meter mag maken, dat vergeet je nooit meer". Hij deed en doet veel meer dan voetballen voor Delfia. Hij was en is bestuurslid, verzorger bij het eerste en tweede, leider van het tweede. "En tussen neus en lippen door ook nog coördinator van de selectie. Nu ben ik ad interim-voorzitter. En ik voetbal nog in het tweede".
-Hoe gaat het met Delfia?
De Graaf: "Ik ben blij dat we in principe een groep voor het eerste hebben, al is die dan wel erg jong. Er ontbreken veel vertrouwde gezichten. Wat erbij is gekomen zijn wel redelijke tot goeie voetballers, maar voor het mooie zouden er drie, vier jongens bij moeten lopen die ervaring hebben. Ervaring, daar ontbreekt het aan op dit moment. Dat vind ik wel heel erg jammer". Maar, zegt hij ook: "Wat ik tot nu toe gezien heb, is het een groep die in groten getale op de trainingen is en die ook goed en fel traint, in mijn ogen. Ik denk dat de trainers de discipline er goed in hebben gebracht. Jammer dat Marco Sloos verplichtingen voor z'n werk had. Daardoor heeft hij in de voorbereiding nog niet echt z'n stempel op de groep kunnen drukken".
-Hebben jullie als club je lot niet wat te veel in handen van de trainer gelegd?
De Graaf: "Nee, hoor. Marco Sloos moet gaan bouwen aan een groep naar de toekomst toe. Hij zoekt graag de uitdaging, hij heeft bewezen een groep beter te kunnen maken, dat moeten we positief benaderen. De kans dat, als hij weggaat, er ook weer spelers met hem meegaan, is altijd aanwezig. Maar ik heb wel de hoop en het vertrouwen dat wij zo'n warme vereniging zijn dat die jongens zich hier thuis voelen. Er hangt hier een bepaalde sfeer en gemoedelijkheid. Die jongens denken dan vast: Het is toch wel een leuk cluppie".
Intussen sluit De Graaf z'n ogen niet voor de realiteit. "We worden vaak neergezet als een probleemvereniging en dan vooral met allochtonen, maar dat valt erg mee. Natuurlijk hebben er rotte appels tussen gezeten, de afgelopen jaren. Hadden we moeilijk coachbare jongens. Nu staat er ook een groep met veel jongens met een niet-Nederlandse achtergrond, maar zij zijn wèl goed coachbaar. Dat is een groot verschil".
Delfia, waar Martin Stoelingan geen technisch directeur meer is, dat is, weet de Graaf, "een goeie, gezellige club die absoluut voetbal uitstraalt". Maar ook: "Natuurlijk zitten we niet in de beste wijk van Delft. Als er ook maar iets gebeurt, zijn we dood, volgens de omgeving. Maar zo werkt het niet, in mijn ogen. Ik blijf in elk geval altijd strijdbaar. Ik blijf naar oplossingen zoeken. Ik denk dat de buitenwereld heel anders tegen Delfia aankijkt dan de werkelijkheid is".
'HIER IS DE UITDAGING GROTER DAN BIJ DE JEUGD VAN DHC'
Marco Sloos, Jerry Blijd en Gerard van Dijk vormen al jaren een nogal hechte drie-eenheid. Bij DHC hadden ze het druk met de B1, nu zijn ze neergestreken bij Delfia. Sloos ontbrak overigens tijdens het Delfia-toernooi, hij verbleef wegens werkzaamheden in Italië. Blijd en Van Dijk namen de honneurs nadrukkelijk waar. Blijd, afkomstig uit Amsterdam waar hij voetbalde bij SC Voorland, Zeeburgia en DCG, woont in Ypenburg. Hij kwam via het Rijswijkse RVC (inmiddels Haaglandia) bij DHC terecht. "Mijn zoon speelde er in de B1, bij Marco Sloos". Lacht: "En zo werden we verliefd op elkaar". Intussen werken ze alweer een jaar of zes samen. "We zijn bij DHC heel professioneel bezig geweest. Met een goeie sponsor. Als je dan hier komt, bij Delfia, is dat een overgang waar we erg aan moeten wennen. Van de jeugd naar de senioren, dat is al heel anders. Ook qua niveau".
Blijd, 49 en niet op z'n mondje gevallen, vertelt dat Delfia voor hem zeker geen volstrekt onbekend terrein is. "Mijn zoon heeft hier gevoetbald. In de E'tjes. Ik heb toen de E'tjes getraind. Hij voetbalt nu dus in DHC. Hij gaat ervan uit dat hij in het eerste komt".
Er is, weet ook Gerard van Dijk intussen, een hoop werk aan de Delfia-winkel. "En dat kost dus tijd. Maar ik zie er wel perspectief in".
Blijd, hij begint binnenkort aan de cursus Trainer/coach 3, zegt dat het niet het probleem van de trainer is, maar van het bestuur dat zo veel geroutineerde spelers niet (meer) in het eerste willen spelen. Een flinke groep van die spelers is op het belendende veld aan het trainen als het jeugdige eerste het vooral in de tweede helft weggeeft tegen Hermes DVS, ook in de komende competitie tegenstander. Ze genieten wat later op het terras van het welverdiende en onvermijdelijke biertje. Blijd vindt dat nogal apart. "Ik denk dat het eerste elftal het boegbeeld van de club moet zijn. Dan moet het niet zo zijn dat in het tweede ik weet niet hoeveel jongens lopen die niet in het eerste willen spelen. Neem maar Robert Linthorst. Die zegt dat hij al zo druk met voetbal bezig is, hij is onder andere jeugdtrainer bij Soccer Boys, dat hij niet ook nog 's twee keer in de week bij Delfia kan trainen. Ik heb gezegd: als je één keer in de week komt trainen, heb ik daar vrede mee. Hij heeft gezegd dat hij het zal aankijken". Maar, zegt Blijd ook: "Als Marco Sloos terug is, hebben we sowieso een gesprek met het bestuur. Als we er dan niet uitkomen, wordt het wel een moeilijk verhaal". Tóch durft Van Dijk het wel aan: "Ik denk dat wij in deze vierde klas gaan verrassen met deze groep. Natuurlijk, er zijn nog allerlei basisdingen die niet goed gaan, maar daar kan je op trainen. Maar het is ook duidelijk: we missen nu ervaring".
Blijd laat er geen misverstand over bestaan: "Hier is de uitdaging groter dan bij de jeugd van DHC. Hier gaat het erom de jongens die wat mindere voetballers zijn beter te maken. Het gaat om het begrijpen van het spelletje. En er zijn er een paar die het nog niet begrijpen". Hij geeft het toe: "Daar hebben we heel erg Marco Sloos bij nodig. Hij is een stapje wijzer, hij ziet dingen die ik niet zie. Als hij terug is, zijn we weer met ons drieën. Dan heb ik er wel een goed gevoel over".
