Er had tijdens het Wout van Overdam-toernooi meer ingezeten voor het Delfts Regioteam
PIJNACKER - NOOTDORP – De vijfde editie van het Wout van Overdam-toernooi, bij Oliveo, kreeg vooral voor Sparta Rotterdam een succesvol verloop. Dat Beloftenteam won alle prijzen.
Deze vijfde editie kende ook een primeur. Voor het eerst deed het Support015-Regioteam mee, een bonte verzameling amateurvoetballers uit Delft en omgeving, onder leiding van het danig door de wol geverfde duo Jan van den Akker en Koos van der Burg. Het team eindigde op een zevende plaats, het hield alleen Oliveo onder zich.
Van den Akker, we hebber er oprecht veel verdriet van, typeerden we in een vorige uitgave van deze prachtkrant als 'zeventiger'. Dat hadden we niet moeten doen. Hij is namelijk pas 68. Onze welgemeende verontschuldigingen voor deze faux pas en het onherstelbare leed dat we de nog zo kwieke ex-trainer hebben aangedaan. Die, zo bewees hij ten overvloede hoor- en zichtbaar, nog immer fanatiek is. "Ja, je wilt toch winnen". Dat lukte tijdens dit opnieuw geslaagde toernooi twee keer, tegen het Belgische Royal Antwerp FC en tegen Oliveo. De andere Belgische deelnemer, KVC Westerlo, onder leiding van de er nog steeds woest uitziende Barry Hulshoff, eindigde als tweede, achter Sparta Rotterdam. De 'Jeugdige Parels', zo lezen we op de website van KVC Westerlo, 'moesten in de finale nipt de duimen leggen voor Sparta Rotterdam'. En passant maken de Belgen wel even melding van de buitenspelgeur die uit één van de Rotterdamse treffers opsteeg. En ze verweten in één moeite de Hollandse arbiter dat die een Westerlo-treffer afkeurde en dat natuurlijk ten onrechte, want de Sparta-doelman liet de bal gewoon uit z'n handen vallen. Maar allez hè, ze brengen 'de inrichters' van het toernooi oprecht dank. Ze hadden zelfs iets als een dreigement in petto: 'Volgend jaar komen wij zeker terug'. Die 'inrichters' zijn overigens een beetje behoorlijk moe van Feyenoord dat, zo liet opper-inrichter Raymond van Wielink met onvervalst Amsterdams accent weten, eindelijk had toegezegd deel te nemen, maar dan tóch weer voor de eer bedankte. Zoals ook de bedenkers van het Support015-Regioteam, vriendelijk geformuleerd, not amused waren over het afhaken van DHC-spelers in het vertegenwoordigende Delftse team. De zestien spelers die wèl meededen, hadden het prima naar hun zin. Elger Halbe (was Delfia, is nu DVV Delft): "Hartstikke leuk. Alleen jammer dat we nog niet wat vaker met elkaar hebben gespeeld. Dat merkte je vooral in tactisch opzicht. Wanneer ga je druk zetten? Wanneer schuif je door? Dat soort dingen. Nu moesten we vooral zelf keuzes maken in het veld". Nigel Abrams (SV Nootdorp) vond het 'sowieso leuk', want: "Je wordt ervoor gevraagd. En als je dan tegen zulke tegenstanders mag spelen, dat maak je niet iedere week mee". Ronald Besse (Full Speed) vond het 'kicken, natuurlijk'. Hij ervaarde zijn uitverkiezing als "een soort van waardering dat je het goed hebt gedaan, het afgelopen seizoen". En: "Als je dan tegen zulke ploegen speelt, práchtig". Willem Groenewegen (DHL) heeft het over 'een leuk initiatief'. "Zoals je ook het Westlands Elftal hebt. Delft is groot genoeg om vijftien, zestien leuke spelers bij elkaar te krijgen". Hij vindt het 'wel grappig' dat hij mocht meedoen. "Het is toch wel iets speciaals".
De eerste wedstrijd, tegen Sparta Rotterdam, was ook tegen de beste deelnemer aan het toernooi, zo bleek. De eerste de beste, dus. De Rotterdamse beloften, met min of meer bekende namen als Rutjes, Godee en Abdul, wonnen met 2-0. Abrams: "Sparta zette ons snel onder druk. Als we de bal hadden en naar voren speelden, kreeg je 'm gelijk weer terug. Die gasten waren allemaal wat sneller en behendiger.
En ook slimmer in het weglopen. Die spitsen, die waren heel beweeglijk". Halbe had het ook druk met tegenhouden. "Je liep af en toe van het kastje naar de muur. Die gasten lopen zó goed de vrije ruimte in. Je loopt wel mee, maar in één keer zijn ze weg". Nee, zegt Halbe, het is niet eens zo zeer het hoge tempo dat je de das om doet. "Het gaat erom dat je vooral als team moet spelen". Maar daar wreekte zich dat het Regioteam allesbehalve een ingespeeld team was. "Dan heb je wel elf goeie spelers, maar dat is dan nog geen team'. Toch, zegt Besse, "ging het helemaal niet zo slecht. Wij kregen toch ook goeie kansen". Het was, weet Besse ook, toch vooral een kwestie van "lopen, lopen, lopen". Maar uitgewoond? Dat voelde Abrams zich nou ook weer niet. "Dat viel wel mee. Mijn basisconditie is altijd wel in orde. Ik was niet echt kapot". Toch had hij er niet meer dan drie trainingen met SV Nootdorp opzitten. "Maar ik heb wel heel de zomer met een groep spelers van Nootdorp doorgetraind. Daar had ik nu wel plezier van".
'WE HADDEN ER WEL VIER MOETEN MAKEN'
Coach Jan van den Akker leidde de verzameling 015-voetballers met zachte hand en duidelijke stem. Hij was zich bewust van z'n beperkingen. "Je moet al die jongens laten spelen. Daarmee werd het elftal er niet altijd sterker op". Los daarvan: "Ze speelden soms te bleu. Met te weinig intensiteit en durf. En ze vluchtten te vaak in de lange bal naar voren". Dat lag er ook wel aan dat de spitsen er lang niet altijd in slaagden de bal even bij hun eigen verdedigers weg te houden. Romano Mollis werkte hard, maar kon het hele toernooi geen potten breken. Collega-spits Rudi Smit was wèl gevaarlijk, te land, ter zee en in de lucht, al miste bij bijvoorbeeld tegen Sparta een Dolly Dot van een (kop)kans. Wat Van den Akker wèl opviel is dat er in zijn team voetballers rondliepen die, als ze dat al zouden willen, best op een hoger niveau mee zouden kunnen dan dat waarop ze, overmand door clubtrouw, nu actief zijn. Maar spelers als Ronald Besse (Full Speed) en Terence van Koppen (SEP) krijg je met nog geen stok bij hun club weg. Zo speelde ook Willem Groenewegen, die gewoonlijk bij DHL de spits uithangt, nu op het middenveld zeer verdienstelijke partijtjes. "Maar het voetbalt natuurlijk ook makkelijker met zulke voetballers om te heen. Je begrijpt elkaar beter. Je hoeft je ook niet te ergeren aan dingen die eigenlijk normaal zijn".
In de tweede wedstrijd van het toernooi, tegen Royal Antwerp FC, speelden de Regionalen een stuk beter dan tegen Sparta Rotterdam. Dat had met de mindere kwaliteit van de Belgen te maken. Maar, weet Nigel Abrams, "het kwam ook omdat we nu 4-4-2 speelden en niet 4-3-3, zoals tegen Sparta". Bovendien werd deze wedstrijd op het kunstgrasveld gespeeld en dat vonden de spelers toch wel lekker. Het werd overigens niet meer dan een 1-0 zege, ook al omdat bijvoorbeeld Ronald Besse wel heel mooi met een lob wilde scoren, maar niet verder kwam dan een sympathieke terugspeelbal. Van den Akker: "Dat we in die wedstrijd zo veel kansen misten, heeft ons opgebroken. We hadden er wel vier moeten maken. Dan hadden we tegen Jong FC Groningen de boel dicht kunnen gooien en dan hadden we op doelsaldo nog tweede kunnen worden".
Intussen had Willem Groenewegen het best naar z'n zin, ook al werd hij in het duel met Royal Antwerp FC trefzeker op z'n lip getrapt. "Zo voetballen is leuk. Het gaat wel allemaal wat sneller, maar je hoeft niet steeds uit te kijken of je geen doodschop krijgt". Waar hij dus, zij het onbedoeld, wèl tegenaan liep…
Elger Halbe maakte de overstap van Delfia naar DVV Delft. "Dat bevalt prima. Die gasten die daar spelen ken ik wel. ik heb tegen ze gevoetbald of ik ken ze uit de stad. Het is een leuke groep, ik heb niks te klagen".
Voor Ronald Besse is het bij Full Speed toch wel even wennen, ook al is hij er kind aan huis. Het is, bijvoorbeeld, wennen aan z'n nieuwe trainer, Peter Bos. "Zijn oefenstof is toch anders dan die van Pierre van Zinnen. Meer fysiek. We kregen voor de vakantie een lange lijst met oefenstof mee. Ik dacht: Wat is dit?" Lacht: "Het leek wel een strafkamp. Ja, ik heb wel gelopen, maar ik heb niet al die oefenstof gedaan". Daar heeft Elger Halbe alle begrip voor. Sterker: "Vakantie is vakantie. Ik ga pas weer trainen als de trainingen beginnen".
Het Regioteam verloor met 3-1 van Jong FC Groningen en het won z'n laatste wedstrijd met 2-1 van Oliveo. Bij die Pijnackerse derdeklasser zijn de in Delft wat uitgekakte broertjes Khalid en Mohammed Ouled-Haddou neergestreken.
Daarentegen speelden in het Regioteam Leroy Versteegen (nu SV Nootdorp) en Preshant Nandkoemarsing (SV Wippolder) die een Oliveo-verleden hebben. Dat heeft Mike van Duyn, die nu bij Jong ADO Den Haag nogal eens scoorde, ook. Wellicht mede daardoor eindigde Oliveo als laatste, zoals het een goed gastheer overigens betaamt.
Jan van den Akker had het zeer wel naar z'n zin tijdens dit toernooi. Samen met Koos van der Burg fietste hij naar Delft. En ze evalueerden uiteraard hoe het het Support015-Regioteam vergaan was.
-Kriebelt het toch weer, een team trainen en coachen?
Van den Akker: "Nee, absoluut niet. Dat is geweest". Zó jammer, want nog zó jong…
